Mehmet Ünal tarafından "MDC’26 Öğrenci Mimari Tasarım Fikir Yarışması" için tasarlanan proje, jüri özel ödülü kazandı.
Denizli, Pamukkale ilçesi Kınıklı bölgesinde konumlanan “Müşterek” projesi için analog evrenden sisteme entegre edilen kavramsal nüans noktaları stratejik veri bileşenleri, aşağıdaki teorik argümanlar üzerinden yapılandırılmıştır:
1. Problematizasyon Metalaşma EleştirisiModern kent dokusunda barınma eylemi, temel fiziksel psikolojik ihtiyaçları karşılayan yuva kurma pratiğinden uzaklaşarak, piyasa koşulları tarafından dikte edilen metalaşma sürecine evrilmiştir. dönüşüm, konutu salt ekonomik yatırım aracına indirgemiş; sokakların, meydanların kamusal alanların özgün karakterini yitirdiği biçimsel tekdüzeleşme periyodunu başlatmıştır. Çekirdek aile yapısına göre tasarlanan standart konut tipolojileri, bireyleri dikey bloklar içinde birbirinin kopyası senaryolara hapsetmekte; komşuluk ilişkileri kuşaklararası etkileşim gibi kolektif pratikleri aşındırmaktadır. “Emtia konut” üretime dayalı sistem, insan ölçeğinden kopuk, yabancılaşmış mimarinin sosyal sorumluluğunu reddeden kentsel doku yaratmaktadır.
2. Tipolojik Müdahale: Ortak Yaşam (Co-Housing) ModeliKentsel yabancılaşma konut krizine rasyonel yanıt olarak geliştirilen ortak yaşam modeli, bireyci tüketim kültüründen dayanışma temelli kolektif üretim kültürüne geçişi temsil. Model, mahremiyet ımlı yaşam arasındaki dengeyi yeniden yapılandırmaktadır. Dinlenme uyuma gibi temel eylemler için özel alanlar korunurken; mutfak, ortak çalışma alanları sosyal odak noktaları gibi fonksiyonel hacimler ekonomik verimliliği artırmak topluluk hissini onarmak amacıyla ıma açılmıştır. Konut, piyasa değeri olan parsel olmaktan çıkıp sürdürülebilir katılımcı yaşam aparatına dönüşür.
3. Kentsel Entegrasyon Morfolojik KurguMevcut kent dokusuyla sürekliliği sağlarken sokağın kimliğini korumak temel parametredir. Kat seviyeleri kütle gabarileri, çevre yapılarla hizalanmış; mekânsal geçişleri yumuşatmak amacıyla sağır cepheler kentsel boşluklar (urban voids) stratejik olarak kullanılmıştır. Parsel içerisindeki mevcut yetişkin ağaçlar korunarak merkeze konumlandırılmış, sayede hem sosyal odak hem mikro-klimatik nefes alma alanı işlevi gören iç avlu formüle edilmiştir.
4. Tektonik Rasyonalite Modüler SistemTasarım, mekânı en temel unsurlarıyla tanımlayan “minimum varoluş” (existenzminimum) konseptine dayanan 3x3x3 metrelik modüler tipoloji üzerinden geliştirilmiştir. sistem, mimari netliği yapısal kısıtlamaları korurken mekânsal esnekliğe olanak tanır. Çelik strüktürel sistem kullanımı, hafif yapısal kurguyu açık iç mekânları mümkün kılarak projenin mimari ifadesini desteklemektedir. Avlu etrafında organize edilen kurgu; gün ışığı, mahremiyet kolektif kullanım arasında optimum denge kurmaktadır.
