Ceren Çamlıca, Cem Gedik, Özgenur Uçkun Selimcan Kaçan'nn. Öğretim Üyesi Paola Ardizzola Sergio Taddonio danışmanlığında tasarladığı proje, Mimarhane Öğrenci Projeleri Ödüllü Seçkisi 2025'te "Seçki Ödülü" kazandı.
Proje Raporu: TESSITURA – “Burada her katman anlatıya, her yüzey sese, her dokuma ise belleğin parçasına dönüşür.” Projenin Amacıproje, Basmane’ yer alan eski yanmış deri fabrikasının yeniden yapılandırılmasını amaçlamaktadır. Tasarım yaklaşımı, yapının tarihsel izlerini mekânsal belleğini koruyarak mevcut yapı kalıntısı içinde çağdaş üretim, sergileme kamusal etkileşim ortamı oluşturmayı hedefler. Müdahale stratejisi, tarihi taş duvarlara doğrudan temas etmeyen, eski yeniyi okunabilir biçimde ayrıştıran bağımsız strüktürel sistem önerir.
Projenin Kurgusu1. Konsept: Dokuma
Tessitura, Anadolu halı dokuma mantığından türetilmiş mimari dokuma sistemi olarak kurgulanmıştır. Dokuma metafor değil; mekansal, yapısal organizasyonel kararları yönlendiren üretken sistemdir.
Düşey iç duvarlar çözgü (warp/ordito) elemanları gibi çalışarak mekânsal yönelimi tanımlar dolaşımı organize. Çatı strüktürü ise atkı (weft/trama) rolünü, çözgü duvarlarını dik açıyla kesen grid sistemi aracılığıyla üstlenir. karşılıklı ilişki sayesinde dokuma mantığı iki boyutlu organizasyondan üç boyutlu mimari sisteme dönüşür; mekân, strüktür hareket bütünleşik kurgu içinde ele alınır.
2. Mekansal Tasarım
Mekansal organizasyon yatay katmanlaşma doğrusal olmayan dolaşım prensibine dayanır. Sergi, atölye, konservasyon kamusal alanlar düşeyde dağıtılırken görsel mekansal bağlantı korunur. Çözgü (warp/ordito) duvarları dolaşımı yönlendirir işlevleri tamamen ayırmadan farklı mekânsal mahremiyet dereceleri oluşturur.
Zemin kat sakin erişilebilir kamusal katman olarak kurgulanmıştır. Üst katlara çıkıldıkça daha kontrollü üretim konservasyon mekanlarına geçiş sağlanır. Dolaşım; açılı duvarlar, platformlar, merdivenler sahanlıklar aracılığıyla gelişir çeşitli mekansal deneyimler üretir. Mekanlar arasındaki şeffaflık, üretim, sergileme dolaşım arasında süreklilik kurar.
3. Malzeme Strüktürel Sistem
Strüktürel sistem, mevcut tarihi taş duvarlara müdahale etmeyen, yerleştirme (insertion) prensibine dayalı modüler okunabilir çerçeve olarak tasarlanmıştır. Mevcut duvarlar mekansal sınır bellek taşıyıcısı olarak korunurken, yeni strüktür bağımsız kendi kendini taşıyan sistem olarak çalışır.
Ana düşey yükler, betonarme çekirdekle entegre edilmiş çelik kolonlar tarafından taşınır. Çelik kirişler ikincil taşıyıcı elemanlar geniş açıklıklar esnek plan düzenleri sağlar. Dokuma ızgarasından türetilen çatı strüktürü, atkı (weft/trama) olarak bağımsız açıklık geçer düşey çözgü (warp/ordito) duvarlarla kesişerek üç boyutlu dokuma mantığını tamamlar. Yapısal boşluklar birleşim detayları bilinçli olarak açıkta bırakılarak eski yeni arasındaki ayrım vurgulanır.
Malzeme seçimi dayanıklılık malzemenin okunabilirliğini önceliklendirir. Zemin katta ana dolaşım alanlarında mikro çimento kullanılarak süreklilik sağlanmıştır. Atölye mekanlarında terracotta zemin daha sıcak dokunsal yüzey oluşturur. Üst kat konservasyon alanları daha kontrollü malzeme diliyle kurgulanmıştır.
İç bölücülerde mesh alüminyum paneller kullanılarak geçirgenlik filtrelenmiş görsel ilişki sağlanır. Ana ayırıcı duvarlarda titanyum kaplamalı paneller çelik profiller üzerine monte edilmiştir.
Cephe, kontrollü oksidasyon, uzun ömürlü dayanım katmanlı malzeme ifadesi sağlayan havalandırmalı korten çelik sistemi olarak tasarlanmış; katmanlaşma birleşim detayları görünür bırakılmıştır.
