Yüksel Elif Koyuncu, Aleyna Son, Esra Kılıç Seydi Şeyma Yaşa'nın "Kuşadası Belediyesi Hizmet Binası Mimari Proje Yarışması" için tasarlanan proje önerisi.
Açık Yönetimin Mekânsal KarşılığıKuşadası Belediye Hizmet Binası, belediyeyi yalnızca mesai saatleri içerisinde hizmet veren idari yapı olarak değil, kent yaşamının farklı zamanlarda farklı biçimlerde devam ettiği kamusal buluşma alanı olarak ele. Projenin temel yaklaşımı, yönetim kentli arasındaki fiziksel algısal mesafeyi azaltarak şeffaf, erişilebilir, katılımcı günün her saati yaşayan belediye yapısı oluşturmaktır.
doğrultuda yapı, tekil kapalı kütle olarak ele alınmak yerine; meydan, fuaye, iç avlu, dolaşım alanları, açık yarı açık mekânlar çalışma birimlerinin birbirleriyle kesiştiği kamusal sistem olarak kurgulanmıştır.
Yapının kentle ilişkisi giriş kapısında sona ermez; kamusal kullanım alanları yapının içerisine doğru devam. Zemin katta oluşturulan açık meydan, yapının ana kamusal eşiğini oluştururken; meydan yapı arasında tanımlanan fuaye, geçiş dinlenme alanları belediyeyi kent yaşamının doğal parçası haline getirir.
alanların farklı zamanlarda farklı kullanımlara olanak vermesi hedeflenmiştir. Gündelik belediye hizmetlerinin yanı sıra sergi, etkinlik, toplantı, kültürel buluşma sosyal kullanımların gerçekleşebileceği esnek alanlar sayesinde yapı, yalnızca çalışma yapısı olmaktan çıkarak kamusal platforma dönüşür.
Meydan çevresinde kurgulanan özel çarşı niteliğindeki ticari sosyal kullanım alanları yaklaşımın devamıdır. Böylece belediye yapısının çevresindeki açık alanlar yalnızca geçiş alanları olarak değil, kentlinin vakit geçirebildiği, karşılaşabildiği gündelik yaşamına dahil edebildiği aktif kentsel mekânlar olarak değerlendirilir.
İçerideki Meydan: Merkezi AtriumProjenin mekânsal organizasyonunun merkezinde yer alan cam atrium, yapının farklı işlevlerini araya getiren temel ortak mekândır. Dışarıdan kontrollü bütüncül kamu yapısı karakterini koruyan merkez, içeride gün ışığını görsel ilişkileri güçlendiren ortak alan olarak çalışır.
Atrium yalnızca boşluk değil, yapının kamusal omurgasıdır. Farklı katlardaki birimler merkez etrafında ilişkilenirken, rampalar, merdivenler dinlenme alanları aracılığıyla düşey dolaşım görünür deneyimlenebilir hale gelir.
yaklaşım, belediyenin çalışma sistemini kentliden saklayan koridor kapıların oluşturduğu geleneksel bürokratik organizasyon yerine, karşılaşmayı, yön bulmayı görsel sürekliliği destekleyen mekânsal düzen önerir.
Projede dolaşım yalnızca işlevsel ulaşım sistemi olarak ele alınmamıştır. Rotalar; meydan, fuaye, atrium, rampalar, dinlenme alanları farklı kamusal kullanımlar arasında süreklilik sağlayan yaşayan kamusal güzergâh olarak tasarlanmıştır.
nedenle yapının dolaşım alanları, farklı kullanıcıların birbirleriyle karşılaşabileceği yapının gündelik hayatını gözlemleyebileceği mekânlara dönüşür. Rampalar katlar arasındaki görsel ilişkiler, yapının düşey organizasyonunu okunabilir kılarken; kullanıcıya yalnızca hedeflenen birime ulaşmak yerine yapı içerisinde farklı deneyimler yaşama olanağı sunar.
Belediye hizmetlerinin çalışma saatleri kamusal yaşamın zamanlamasının birbirinden ayrıştırılması, projenin önemli kararlarından biridir. nedenle özellikle zemin katta yer alan kamusal işlevler, belediyenin idari çalışma düzeninden bağımsız olarak farklı zamanlarda kullanılabilecek şekilde kurgulanmıştır.
Çok amaçlı salon, fuaye sergi alanları, meydanla ilişkili kullanımlar, sosyal alanlar çarşı birimleri; gerektiğinde belediyenin çalışma saatleri dışında kullanılabilecek kontrollü esnek kamusal katman oluşturur.
Böylece yapı, sabah başlayan mesai sonunda sona eren tek zamanlı organizasyon yerine, gün içerisinde farklı kullanıcı gruplarının farklı ihtiyaçlarına cevap verebilen zamansal olarak esnek kamusal yapı haline gelir.
Yönetimin Görünür Kılınması“Şeffaf yönetim” kavramı projede yalnızca cam cephe kullanımı üzerinden değil, mekânsal organizasyon kullanıcı deneyimi üzerinden ele alınmıştır.
Kentlinin belediyeye girişinden itibaren kamusal alanlarla karşılaşması, ortak kullanım alanlarının görünür olması, çalışma birimlerinin kontrollü biçimde birbirleriyle ilişkilendirilmesi merkezi atriumun yapının ana dolaşımını organize etmesi; yönetimin fiziksel olarak daha erişilebilir okunabilir olmasını sağlar.
nedenle şeffaflık, projede cephe estetiğinden öte, yönetim kentli arasındaki ilişkiyi yeniden kuran mekânsal prensip olarak değerlendirilmiştir.
İklimle Uyumlu Kamusal YapıKuşadası’nın sıcak güneşli iklimi, yapının açık, yarı açık kapalı mekânları arasındaki ilişkinin kurulmasında belirleyici olmuştur. Meydan, atrium dolaşım alanları arasındaki geçişler; gölgeleme, kontrollü gün ışığı doğal peyzaj kararlarıyla birlikte ele alınmıştır.
Cephede kullanılan hareketli alüminyum güneş kırıcı paneller, yapının güneş kontrolünü desteklerken aynı zamanda cepheye değişken dinamik karakter kazandırır. Cam atrium ise gün ışığının yapının merkezine taşınmasını sağlayarak iç mekânın doğal aydınlatma niteliğini artırır.
Peyzaj kararları, yapıyı çevresinden koparan dekoratif unsur olarak değil, meydan kamusal dolaşımın devamı olarak ele alınmıştır. Böylece açık alanlar; bekleme, dinlenme, karşılaşma etkinlik gibi farklı kullanım biçimlerini destekleyen kentsel yaşam alanlarına dönüşür.
Sonuç: Belediye Bina Değil, Kamusal AradalıkKuşadası Belediye Hizmet Binası, belediye işlevlerini tek yapı içerisinde toplamanın ötesinde, kentli yönetim arasındaki ilişkiyi mekân üzerinden yeniden tanımlamayı amaçlar.
Meydan başlayan, fuaye kamusal alanlarla devam eden, merkezi atrium çevresinde örgütlenen düşey dolaşım boyunca farklı kullanımlarla kesişen sistem; belediyeyi kapalı idari kurum olmaktan çıkararak kentin gündelik yaşamına dahil.
Projenin temel yaklaşımı; açık meydan, şeffaf yönetim, kamusal dolaşım, esnek kullanım, merkezi ortak mekân gün boyu yaşayan yapı kavramlarını tek mimari bütünlük içerisinde araya getirmektir.
anlamda yapı, yalnızca belediye hizmetlerinin yürütüldüğü hizmet binası değil; kentlinin geldiği, karşılaştığı, beklediği, ürettiği, katıldığı kentle ilişki kurduğu kamusal aradalık olarak tasarlanmıştır.
