Papara Park'ta taktiksel anlamda tam satranç maçı izledik. Beşiktaş, özellikle Salih Özcan Olaitan'ın merkezdeki bariz fiziksel üstünlüğüyle oyunu rakip yarı alana yıkmayı başardı. İkinci yarının 25-30 dakikalık bölümünde kurdukları ağır baskı dikkat çekiciydi. Ancak siyahbeyazlıların evlere şenlik savunma zaafları, dev maçın çok rahatlıkla 3-4 farklı bitmemesini tamamen şansa bıraktı. Trabzonspor cephesine galibiyeti getiren şey kusursuz işleyen pragmatik geçiş oyunuydu. Kalesinde devleşen Onana 1'e 1 savunmada inanılmaz işler yapan Nwaiwu, Beşiktaş ataklarında adeta duvar. Sol bekte Cabral'ın hücumcu Cerny'ye adım bile attırmaması direncin en kilit parçalarından biriydi. Ozan Tufan perdeyi açan kritik golü atsa Trabzonspor'un asıl can yakıcı silahı bekleyen kanatlarıydı.
Aral Şimşir'in sahada "playmaker" gibi topa basıp tempoyu yönlendirmesi çok kritik roldeydi. Onun aklına, Dju 71. dakikada fişi çeken Salah'ın patlayıcı sürati eklenince Beşiktaş savunması her kontratakta paramparça. Oyuna sonradan dahil olan Saviolo'nun yüksek teknik kapasitesini atletizmiyle birleştirmesi Karadeniz devine bambaşka hücum profili kazandırdı. Trabzonspor, merkezi rakibe kaptırıp oyunu geride kabullenmesi sertliğe cevap verememesiyle eleştirilebilir ama ellerindeki iki hızlı kanat oyuncusunun paha biçilemez faydasını tarz büyük maçlarda sonuna kadar almaya devam edecekler.Trabzonspor kazandı. Ama şampiyonluk için merkezde daha sert duruş.
Ayrıntılar için lütfen
