Hrant Dink, Serkis Seropyan, Arat Dink Aydın Engin’e açılan davanın duruşmasında sonrasında ırkçı azgın saldırganlığı geçtiğimiz haftalarda yazmıştım.
Herkesin gözü önünde yaşanan rezaleti, linç girişimini, gazeteci meslektaşlarına meslektaşlarının avukatlarına yönelik saldırganlığı ana akım basın kuruluşları, “İlk duruşma olaylı bitti”, “Hrant Dink Davasında Arbede Yaşandı”, “Salonda Arbede Duruşma Erteletti”, “Duruşmada Olay Çıktı, Polis Dink’i Kaçırdı”, “Dink’in Davası Olaylı Başladı” başlıklarıyla verdi.
başlıklar, her şeyden önce ülkenin ana akım basın organlarının adalete basın etiğine, gerçeklere mesafesini, basın özgürlüğü konusundaki samimiyetini göstermesi açısından tipikti.
Ana akım medya tanımını, tarafsız bilgi kaynağından ziyade; ekonomik siyasi yapıların çıkarlarını koruyan "bilgi tekeli" veya yönlendirme aracı olarak işlev gören iktidar yanlısı basın organları anlamında kullanıyorum elbette alternatif basın anlamında değil. Günümüzdeki havuz medyası gibi…
Hürriyet Gazetesinde verilen haberin başlığı ise gazetenin -ki zaman genel yayın yönetmenliği koltuğunda Ertuğrul Özkök oturuyordu- demokrasi, ifade özgürlüğü, adil yargılanma hakkı anlayışını, ırkçı ayrımcı zihniyetini görünür kılması açısından dikkat çekiciydi.
“Protestoculardan Polis Kurtardı” başlığıyla vermişti haberi Hürriyet.
davada yargılananlar gazetecilerdi, yani kendi meslektaşları.
Yargılanan gazeteciler, üstelik hemen bütün basın yayın organlarında yayınlanan ancak diğerleri için dava konusu edilmeyen söz haberlerden dolayı yargı önüne çıkarılmışlardı.
Dava konusu edilen sözlerin haberlerin suç içerip içermediği tartışmasını tarafa bıraksak bile yargılamanın basın özgürlüğünün bariz ihlali yanında ayrımcı uygulamanın apaçık örneği olduğunu görmemeleri imkânsızdı.
Öte yandan adil yargılanma hakkının, hukuk güvenliğinin, sanığın, sanık haklarının savunmanın korunduğu alanlar olması gereken adliye koridorlarında, duruşmanın yapıldığı mekânlarda sanıklara avukatlarına yönelen fiziki sözlü saldırılar nasıl oluyor ‘protesto gösterisi’, saldırganlar ‘protestocular’ olarak sunuluyordu?
Adliyeler, ırkçı saldırıların, linç girişimlerinin değil adil yargılama hakkının bütün tezahürleri yaşanması gereken mekânlardır. Dünyanın bütün demokratik ülkelerinde böyledir.
Kaldı ki gözü dönmüş kalabalıkların linç girişimi, fiziksel saldırısı nerede yaşanırsa yaşansın adına “protesto”, saldırganlara “protestocu” denmez.
Başlığın devamındaki “…Polis Korudu” ibaresi esasen yargılanan gazeteciye yönelik eylemin barışçıl protesto gösterisi olmadığını, polisin korumasını gerektirecek şiddette saldırganlığın söz konusu olduğunu göstermesine rağmen saldırganlar protestocu olarak adlandırılıyordu.
başlık, hayıflanma içermiyorsa eğer, adliye koridorunda duyduğum “Burada Hükümet koruyor, sonra kim koruyacak seni?” sözünün başka türlü anlatımı gibi geldi.
Gazeteci örgütleri yaşananları görmezden gelmeyi yeğledi.
Davanın ilk duruşmasında sanık avukatlarına yönelik sözel fiziksel saldırılar, ikinci duruşmada. Ali Deniz Ceylan’ın yumruklanması devam. Sanıklar yanında sanık avukatları yani savunma saldırı altındaydı.
Peki, Barolar özellikle İstanbul Barosu yönetimi, sanıklara, üyesi avukatlara, savunmaya yapılan saldırılar karşısında ne yaptı dersiniz?
Hiçbir.
Duruşma sonrasında basına yaptığımız açıklamada savcıların özellikle İstanbul Barosu’nun Kerinçsiz yanındaki avukatlar hakkında soruşturma başlatması gerektiğini söyledik. sözlerimiz bazı yayın organlarında şekilde verildi:
“Avukatlar Ergin Cinmen Fethiye Çetin, Kerinçsiz hakkında savcıların baronun işlem yapması gerektiğini söyledi.”
Bazı arkadaşlarımız baroyu göreve davet ettiler ama ne yazık ki İstanbul Barosu’nun günkü yöneticileri bütün yaşananlar karşısında sessiz kaldı, sessizliği bakıma rezalete, avukatlara yönelen azgın saldırganlığa onay verdi.
Bırakın soruşturma açmayı, savunmaya, avukatlara yönelen şiddete ilişkin basın açıklaması bile yapmadı. Adil yargılanma hakkını savunmadı.
İstanbul Barosunun dönem yöneticileri sıralarda, “Türk, ülkenin yegâne efendisi, yegâne sahibidir. Saf Türk soyundan olmayanların memlekette tek hakları vardır; hizmetçi olma hakkı, köle olma hakkı, dost düşman, hatta dağlar hakikati böyle bilsinler!” sözlerinin sahibi Mahmut Esat Bozkurt adına ödül ihdas edip dağıtmakla ayda yayınladıkları baro dergisinde azınlıklar özellikle Ermeniler aleyhine yazılar yayınlamakla meşguldü.
