Artı Gerçek - 31 Mart 2024 yerel seçimlerinde oyların yüzde 66,6’sını alarak Şişli Belediye Başkanı seçilen Resul Emrah Şahan, 19 Mart 2025’te gözaltına alınarak tutuklandı. Şahan’ın yerine kayyım atandı. Yaklaşık 20 aydır Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan Şahan, çözüm sürecinde gelinen aşamayı sürecin önemini değerlendirdi.
Yeni Yaşam’dan Diren Yurtsever'in sorularını yanıtlayan Şahan, Kent Uzlaşısı’nı hedef alan 19 Mart operasyonunun başarılı olup olmadığı sorusuna yanıtı verdi:
“Neden hedef alındığını anlamak için kimlerin hedef alındığına bakmak yeterli aslında. Belediye meclislerinde Kürt seçmeni temsil eden arkadaşlarımız vardı. konuları yıllardır çalışan araştırmacılar vardı. benim gibi iki siyasi dünya arasında köprü kurmaya uğraşanlar. Hepimiz aynı dosyaya konduk. Dert köprüydü. Çünkü Kent Uzlaşısı, birbirinden uzak durması beklenen seçmenlerin ortak irade kurabileceğini sandıkta göstermişti. deneyim, bugün yürüyen barış sürecini başlatanlara yolun mümkün olduğunu gösterdi, onlara cesaret verdi. Siyaseti iki kutbun kavgası olarak görmek isteyenlerin hiç hoşuna gitmedi.
Amacına ulaşıp ulaşmadığının cevabı bence bizim İstanbul İttifakı dediğimiz birlikteliği doğuran ihtiyaçta saklı. ihtiyaç hâlâ yerli yerinde duruyor. şehirde milyonlarca Kürt yaşıyor kendi kentlerinin yönetiminde söz sahibi olmak istiyorlar. istek iddianameyle, soruşturmayla ortadan kalkmıyor.”
‘HERKES KENDİ KİMLİĞİYLE, KENDİ SİYASETİYLE ZEMİNE SAHİP ÇIKABİLİR’Kent Uzlaşısı’nı “Türkiye’nin en somut yerel barış deneyimi” olarak tanımladığı hatırlatılarak yöneltilen, “Yerelde sağlanan ‘barışın’ yerel demokrasi açısından nasıl katkısı oldu?” sorusuna Şahan yanıtı verdi:
“Barış meselesine gelince, burada çatışma çözümü üzerine epey okudum. En çok aklımda kalan Barış en çok insanların gündelik hayatında kuruluyor. Aynı mahallede yaşamayı, ortak derdi birlikte çözmeyi öğrendikleri yerde. Kent Uzlaşısı’nı seçim ittifakından fazlası yapan bence buydu. Bizim derdimiz seçimi kazanmaktan çok, sonrasında kenti birlikte yönetebilmekti. Bunun ne demek olduğunu geçenlerde ziyarete gelen Kürt avukat arkadaşım bana çok güzel anlattı. yaz İBB’nin Alo 153 hattı Kürtçe hizmet vermeye başladı. Arkadaşım arada hiçbir işi yokken 153’ü arıyormuş. Kürtçe seçeneğine basıp sesi dinliyor, her seferinde inanılmaz mutlu oluyormuş. İnsan kendi belediyesinden kendi dilinde ses duyunca kente başka türlü bağlanıyor, dedi. Yerel barış derken kastettiğim şeyin küçük ama çok güzel örneği. Çünkü ses, ortaklaşmanın içinden çıktı.
Bunu yeterince anlatabildiğimizi söyleyemem. Kamuoyu tarafından çoğunlukla seçim hesabı olarak görüldü. Ben ise onu hâlâ büyütmemiz gereken deneyim olarak görüyorum. Ayakları belli. Eşit yurttaşlık, eşit temsil kentin yönetimine katılım. Bunlar seçimden seçime hatırlanacak sözler olmamalı. Herkes kendi kimliğiyle, kendi siyasetiyle zemine sahip çıkabilir. Şimdi en önemli iş, baskının yarattığı korkunun fikri dağıtmasına izin vermemek.”
‘Muhalefetle Kürt siyaseti birbirinden uzaklaştıkça hem sürecin hem demokrasinin ayağının altı kayıyor’
“19 Mart operasyonlarıyla yaşanan gelişmelerin devam eden çözüm sürecine zarar verdiğini” ifade ettiği anımsatılan Şahan’a, “Özellikle sürecin toplumsallaşması açısından olumsuzlukları neler olur?” sorusu yöneltildi.
Şahan, yanıtı verdi:
“19 Mart’ı sadece İmamoğlu’na yapılmış operasyon gibi görmek bence eksik. gün halkın sandıkta ortaya koyduğu irade hedef alındı. Seçilmiş temsilciler, yerel yönetimler, farklı kesimlerin aynı masaya oturup kendi kentleri hakkında birlikte karar verebildiği yerler anda devre dışı bırakıldı. Barış sürecinin toplumda karşılık bulması için en çok ihtiyaç duyduğu yerler bunlardı.
Normal şartlarda barış sürecini toplumda en çok büyütebilecek yerlerden biri belediyelerdir. Biz bunu Şişli’ denedik. ‘Biz Şişli’ diye çalışmamız vardı. Yıllardır küçük salonlara sıkışmış kültürel üretimleri ilçenin ortasına, herkesin göreceği yerlere taşıyorduk. insanın ürettiği şey kentin ortasında yer bulunca, insanın kente dair sözü tanınmış oluyor. Hele pek görünme şansı olmamış insanların üretimleri ilçenin her yerine yayılınca, eşit yurttaşlık dediğimiz şey gündelik hayatta karşılık buluyor. İnsanlar birbirinin sahnesine, birbirinin şarkısına giriyor. arkadaşımız buna mikro uzlaşı demişti, çok sevmiştim. Çünkü hiç temsil edilmeyen biriyle karşılaşma şansınız olmuyor, karşılaşmadığınız biriyle uzlaşmak laf olarak kalıyor. yıl boyunca bunun mümkün olduğunu gösteren çok güzel örnekler çıkardık. Tam işler büyüyecekken 19 Mart geldi.
günden sonra pek çok belediye kendi derdine düştü. Batıdaki büyük kentlerin önemli kısmını muhalefet yönetiyordu sürecin batıda topluma yayılmasının en doğal ortakları onlardı. Kiminin başkanı tutuklandı, kimine kayyım atandı. Kalanlar her imzayı atarken bunun gün dosyaya girip girmeyeceğini düşünür. Kendini savunmakla uğraşan belediyeden, bazen siyasetten barış için cesur adımlar beklemek.
Muhalefet seçmeni başka ruh haline girdi. Kendisine yapılan baskıyı barış görüşmelerini aynı günlerde, aynı ekranda görünce ikisini birbirine bağladı. Bazıları öfkesini iktidardan çok Kürt siyasetine yöneltti. Bunu anlayabiliyorum ama öfke kimseye şey kazandırmıyor. Muhalefetle Kürt siyaseti birbirinden uzaklaştıkça hem sürecin hem demokrasinin ayağının altı kayıyor. ‘Biz Şişli’ yarım kaldı,. Ama gösterdiği yol orada önümüzde duruyor. Birlikte yaşamaya ne kadar ihtiyacımız olduğunu bugün her zamankinden iyi görüyoruz.”
‘SÜREÇ HÂLÂ ÇOK KIRILGAN BİR YERDE DURUYOR’Resul Emrah Şahan, çözüm sürecinin geldiği aşamayı Türkiye’nin demokratikleşmesi açısından önemini değerlendirdi.
Şahan, ifadeleri kullandı:
“Kürt meselesi neredeyse Cumhuriyet’le yaşıt, ülkenin demokratikleşmesinin önündeki en eski düğüm. Farklı dönemlerde iktidara gelenler düğümü çözmek yerine çoğu zaman onu kendi iktidarlarını sağlamlaştırmak için kullandı. yüzden Cumhuriyet’in kazanımlarını eksiklerini açık açık konuşabilmemiz lazım. Geçmişi aklamadan, tek taraflı suçlamadan, vicdanla. Kürtlerin eşit yurttaşlığı Cumhuriyet’ten şey eksiltmez, onun yarım kalan demokratik yanını tamamlar. yarım kalmışlığın bedelini bugün hepimiz ödüyoruz. Kürt meselesi yıllarca güvenlik meselesi olarak yönetildi. Geniş yorumlanan terör suçlamaları, uzun tutukluluklar, kayyımlar hep gerekçeyle hayatımıza girdi. Önce Kürt kentlerinde denendi, sonra herkese uygulandı. En uzun en ağır bedeli Kürtler ödedi.
Bugünkü süreç alanı açabilmek için önemli fırsat ama bence hâlâ çok kırılgan yerde duruyor. Silahların susması hayati şey, değerini kimse küçümseyemez. Ama henüz şiddetin olmadığı hâl. Kalıcı barış için insanların düşüncesini rahatça söyleyebilmesi, siyaset yaptığı için kimsenin cezalandırılmaması gerekiyor. Çerçeve Yasa çıktı, kurullar kuruldu, şimdi Milli Güvenlik Kurulu’nun silah bırakmayı tespit etmesi bekleniyor. Silahların sustuğu yere gelindiyse sonraki adımlar neden gecikiyor, bunu hükümete sormak lazım.
Ama zaman aleyhimize işleyebilir. Çevremizde savaşlar büyüyor, Türkiye yavaş yavaş seçim dönemine giriyor. çözüm süreci seçim hesaplarına kurban edilince neler olduğunu 2013 2015 arasında hep birlikte yaşadık. Aynı hatayı yapmamalıyız. Türkiye önemli geçiş döneminden geçiyor dönemin demokratikleşmeyle sonuçlanması için ana muhalefetin etkin rol alması gerekiyor. sürece kenardan bakmamız doğru olmaz. Süreci sahiplenmemiz onun kalıcı barışa dönüşmesi için kendi sözümüzü söylememiz lazım. Yedinci maddenin hayata geçmesi seçilmişlerin iradesine saygı herkesin kendini içinde bulacağı yeni anayasa sürecin parçası. Bunları ne iktidarın takvimine bırakabiliriz ne yalnızca Kürt siyasetinin omzuna yükleyebiliriz. barışın gerçek sahibi toplum olmalı.”
Röportajın tamamı ız
