Hayat. Hep başlarız böyle tümceyle her konuyla ilişkilendirebiliriz hayat sözcüğünü. Nereye isterseniz yapıştırın, hangi konuyu isterseniz sonucunda lafı buraya getirip ‘Hayat böyle işte’ diye bitirebilirsiniz konuyu.
Hayatın tamamını oluşturansa anların ya anıların toplamı. Beklenen günler, aylar vardır ya hiç beklemediğimiz, hayalini bile kurmaktan korktuğumuz anlar. Gelmesin, cümleyi duymayalım, yaşamayalım isteriz.
Bazı anlar gelince içine hüzün ya dev mutluluk çöker insanın. Tüm insanlığın en önemli iki ortak en büyük noktası, iki an; ölüm ya doğum. Pardon, ters oldu; doğum ya
Haberlerimizi Google’ Takip EdinEn güncel haberlere son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.Google’ tercih edilenolarak ekleyin
11.02.2025. Geçen. Umudumuzu bitiren telefon çaldığında babam noktayı koymuştu artık.
20 yıl önce görüntü olarak hayatımdan çıkmıştı insanlar. Sadece silik görüntü olmuştu herkes. Zaman geçti, ben bunu fikren kabul etmişim ama ruhen kabul etmemişim. Ben böyle yapıyormuşum. Yeni fark ediyorum aslında. “Nasıl alıştın buna” diye çok soruluyor ama bunun net cevabı Babamın olmayışına alışamadım. Tam yıl oldu hep var gibi ama sorsan yok. “Annemlere gidiyorum” derdim. Hiç annemle babamı ayrı düşünmemişim çünkü. Şimdi yine “Annemlere gidiyorum” diyorum annemle babam aynı anda aklımda canlanıyor. 20 yıl önce silikleşmemiş halleriyle. Fikren yok babam. Göremem. Ama ruhen var hâlâ. Ben dünyayı ruhen görüyorum fakat dışarıdan içerisi gözükmüyor ya, sebepten sizin gördükleriniz dışarıda kalıyor. Dışarıdan bakınca ben içeride hepsini görüyorum. Sonradan kör olan biri olarak.
class='medyanet-inline-adv'>Yani görme bende devam ediyor ama size anlatamam ki! Zaten anlatamadım Kör olmak, kör olmaktır ya sevdiğinizi kaybetmek, her kimse, sadece onu kaybetmektir. Babamı kaybetmek sadece babamı kaybetmekmiş, hiçbir teselli ya benzeri olgu işimize yaramıyor. Sadece fikren yarıyormuş gibi yaşayıp azıcık kendimize, çoğunlukla etrafımıza moral vermek gerekiyor. Çünkü an durmuyor. Aslında teselli edilirken teselli ediyoruz karşımızdakini. İyi olmamızı isteyene iyi olmuşuz gibi gösteriyoruz an.
class='medyanet-inline-adv'>Hiç gelmeyecek ne görme ne babam. benim görmem nereye gittiler, hangi inanca göre neredeler bilmiyorum ama ben ruhen unutmayacağım. Alışamayacağım ama alışmış olarak devam edeceğim fikren. Tek seçenek. Fotoğraflar, videolar sizi ne kadar teselli eder bilmem ama bende onlar Rüyalarımda görüyorum kaybettiklerimi. Görsel olarak sadece rüya. hangi uykuda ne zaman bilemiyorum, sürpriz oluyor.
Edilebilecek bütün dillerde dinlerde dua ediyorum, başka yapabileceğim şey yok fikren kayıplarım.
Sağlıklı günler ömürler diliyorum her. Özellikle sese diyorum, yazım yanlışı değil. Ruhumda çizim cisimsiniz ama hayatımda seslerimsiniz sevdiklerim. İyi pazarlar.
