Batuhan Şen, Sude Işık Şeymanur Özselçuk'un tasarladığı proje, MDC'26 Öğrenci Mimari Tasarım Fikir Yarışması'nda finale kaldı.
MDC’26 Öğrenci Mimari Tasarım Fikir Yarışması kapsamında geliştirilen öneri, günümüz kentlerinde hız, akış tüketim odaklı mekânsal üretimin giderek “geçiş koridorları”na dönüşen kentsel yapılar oluşturduğunu temel problem olarak ele. Özellikle ulaşım yapıları, farklı insan gruplarının kesiştiği ancak kesişimlerin kalıcı mekânsal veya toplumsal karşılaşmaya dönüşemediği anonim eşiklere indirgenmiştir. bağlamda Kayseri Şehirlerarası Otobüs Terminali, yalnızca transfer noktası değil; çoklu akışların çakıştığı ancak birbirine temas etmediği parçalı kentsel alan olarak okunur. “Kronotopik Eşik”, MDC’26’nın ortaya koyduğu kuşaklar arası aktarım yeniden bağ kurma problemine mekânsal yanıt olarak geliştirilmiştir. Zaman, mekân kullanıcı deneyimini üst üste bindiren kronotop kavramı üzerinden, terminal yalnızca fiziksel dolaşım altyapısı değil; farklı kuşakların, farklı zaman yoğunluklarında araya geldiği eşik alanı olarak yeniden tanımlanır. Buradaki temel amaç, kopmuş olan kentsel sürekliliği yeniden kurmak değil, onu çok katmanlı deneyim sistemi olarak yeniden üretmektir. Proje, akışı kesen müdahale yerine onu yavaşlatan, dağıtan yeniden örgütleyen geçirgen mekânsal sistem önerir. sistem içerisinde kullanıcı, yalnızca noktadan diğerine hareket eden anonim beden olmaktan çıkar; bekleme, üretme, karşılaşma etkileşim üzerinden mekânın aktif öznesine dönüşür. çerçevede komünite mutfağı, üretim pazarları, el sanatları atölyeleri, terminal kafe geçici barınma birimleri; kuşaklar arası etkileşimi mümkün kılan üçüncül mekânlar olarak kurgulanır. birimler yalnızca işlevsel programlar değil, aynı zamanda farklı yaş grupları toplumsal katmanlar arasında bilgi deneyim aktarımı üreten sosyal düğüm noktalarıdır. Mekânsal organizasyon, yatayda katmanlanan palimpsest yaklaşımı üzerinden geliştirilmiştir. Her eşik, diğerinin izini taşıyan geçirgen bölgeye dönüşerek terminali sabit yapı olmaktan çıkarır sürekli yeniden tanımlanan kentsel arayüze dönüştürür. Parçalı dönüşebilir sistem, açık kapalı alanlar arasındaki geçirgenliği artırırken, terminalin yanında yer alan bakım servis alanlarından referansla kullanılmayan otobüs parçalarının yeniden değerlendirilmesiyle döngüsel üretim modeli önerir. Sonuç olarak “Kronotopik Eşik”, MDC’26’nın tanımladığı kuşaklar arası kopuş problemine karşı, ulaşım yapısını yalnızca geçiş mekânı olmaktan çıkararak; zamanın, deneyimin karşılaşmanın üst üste geldiği yaşayan kentsel eşik önerir. Proje, hızın içinde görünmezleşen bireyi yeniden mekâna dahil ederken, geçişi kolektif deneyime dönüştüren yeni kamusal arayüz üretir.
