Dtacc Architectes tarafından Paris’te koruma altındaki bahçeden yola çıkılarak tasarlanan 19 ADN, kireçtaşı ahşap malzemelerin dengeli kullanımıyla biçimlenen konut projesi.
Mimari Projenin Kıvılcımını Çakmak İçin Tek Gereken Bitki, Bahçe19 ADN, Paris’in yerel imar yönetmeliklerinde tarihi değeri nedeniyle koruma altına alınmış zemin kat bahçesinden doğmuş. doğal zemin kompozisyon, dikey tasarım yaklaşımının gelişmesine olanak tanımış. Paris mimarisi Japon bahçesi arasında kurulan ilişki, insanın zemin kotundan başlayarak mimari boyunca yükseldiği deneyime dönüşmüş.
Kültürel miras kapsamında Paris Belediyesi tarafından korunan alan, iki farklı mimari kültürün dengeli biçimde buluştuğu mekânsal diyalog üretiyor. Japon detaylarının zarif rafine dili, Paris mimarisine entegre edilerek cadde cephesinde kireçtaşı, avlu cephesinde ise ahşap uzantısı ifade ediliyor. Titizlik, dinginlik Paris’in kentsel bağlamına duyulan saygı, projenin temel yaklaşımını oluşturuyor.
Sade Çağdaş Mimari KimlikCadde tarafındaki yapı, çevresel bağlamıyla uyumlu kontrollü mimari dil ortaya koyuyor. Sade çağdaş mimari kimlik benimsenirken, güçlü yatay etkiler Haussmann düzeninin karakteristik ritmi ilişki kuruyor.
kurgu, kabartmaların dikey yönde yeniden yorumlanmasıyla derinleştirilmekte niş etkisi yaratan girintili açıklıklar aracılığıyla cepheye hareket kazandırmış. Işık gölge ilişkisi üzerinden zenginleşen yüzey, yapıya hem sakin hem etkileyici derinlik katıyor.
Kentsel LezzetProje, özgün karakterlere sahip yapıların oluşturduğu kentsel dokuya uyum sağlayarak bütüncül mimari yaklaşım ortaya koyuyor. Cadde cephesinde geliştirilen kompozisyon, dolu boşluk dengesi üzerinden kurgulanarak komşu yapıların Haussmann düzeni uyumlu ritim yakalamış. Cepheye entegre edilen saksı elemanları, ritmi destekleyen katman oluştururken açık taş pas tonlarının birlikteliği çevredeki mimariyle dengeli ilişki kuruyor.
Bahçe cephesinde konumlanan ek yapı, hafif ahşap konstrüksiyonuyla tasarlanarak geleneksel Japon mimarisine referans veriyor. Ahşap direk kiriş sistemi, detay çözümlemeleriyle birlikte bahçeyle bütünleşen mekânsal süreklilik üretiyor. yaklaşım, hem yapısal hafiflik hem doğal çevreyle kurulan güçlü ilişki üzerinden kendini gösteriyor.
Mimari iç mekân tasarımı, mirasın korunması çağdaş tasarım anlayışı arasında dengeli ilişki kuracak şekilde ele alınmış. Projenin her aşamasında, arazinin hassasiyetine mevcut değerlerine özen gösterilerek bütüncül tasarım dili geliştirilmiş. Avlu cephesine eklenen ahşap yapı, geniş terasların oluşmasına imkân tanırken, asılı saksılar aracılığıyla cephenin yeşil katmanla bütünleşmesini sağlıyor. Japon kültüründen ilham alan yaklaşım, mevcut koruma altındaki zen bahçesi güçlü etkileşim kuruyor.
yapı aracılığıyla, bahçenin dikey olarak yeniden yorumlandığı zemin kotundan çatıya kadar uzanan sürekliliğin vurgulandığı yeni mekânsal anlayış önerilmiş. İç mekân, açıklık şeffaflık üzerinden dış mekânla ilişki kurarak kullanıcıya katmanlı keşif odaklı deneyim sunan, saklı fakat güçlü mimari bütünlük ortaya koyuyor.
