İzmir Demokrasi Üniversitesi Mimarlık Bölümü öğrencileri Sezen Eren Ayşe Nur Yamalı'nın. Yağmur Burcu Güneş yürütücülüğünde tasarladığı "Yaşayan Fakülte: Öğrenmenin Mekansal Deneyimi" isimli bitirme projesi.
Yaşayan Fakülte: Öğrenmenin Mekansal DeneyimiMimarlık eğitimi yalnızca dersliklerde gerçekleşen öğrenme süreci değil; üretim, araştırma, deneyim etkileşim yoluyla şekillenen çok katmanlı pratiktir. anlayıştan hareketle tasarlanan Yaşayan Fakülte, öğrenmeyi mekânın ayrılmaz parçası olarak ele alan kullanıcıyı aktif deneyimin öznesine dönüştüren eğitim yapısı önerisidir.
Proje, mimarlık eğitimini ışık, malzeme, hareket sürdürülebilirlik kavramları üzerinden yeniden yorumlamaktadır. kullanıcıların yalnızca eğitim aldığı mekân değil; keşfettiği, ürettiği, karşılaştığı deneyimleyerek öğrendiği yaşayan öğrenme ortamı olarak kurgulanmıştır.
Eğimli topoğrafyanın sunduğu potansiyeller tasarımın temel belirleyicilerinden biridir. Arazi bütünleşen yapı, farklı kotlar arasında süreklilik sağlayan peyzaj merdiveni etrafında şekillenmektedir. Yapının omurgasını oluşturan dolaşım hattı, kullanıcıları farklı mekânsal deneyimlere yönlendirirken açık, yarı açık kapalı mekânlar arasında kesintisiz ilişkiler kurmaktadır.
Kütlede gerçekleştirilen boşaltma geri çekilme hareketleriyle teraslar, avlular ortak kullanım alanları oluşturulmuştur. Stüdyo Avlusu, Jüri Avlusu, Derslik Avlusu Üretim Avlusu; farklı öğrenme biçimlerini destekleyen sosyal odaklar olarak tasarlanmıştır. mekânlar, kullanıcılar arasındaki karşılaşmaları teşvik ederek öğrenmeyi stüdyo dersliklerin ötesine taşımakta, yapının tümüne yayılan deneyime dönüştürmektedir.
Yapının programı; stüdyolar, derslikler, atölyeler, laboratuvarlar, sergi alanları, akademik ofisler sosyal mekânlardan oluşmaktadır. birimler arasındaki görsel fiziksel süreklilik, üretim süreçlerini görünür kılarak bilgi ımını destekleyen dinamik eğitim ortamı oluşturmaktadır. Üretim sergileme alanları arasındaki ilişki, mimarlık eğitiminin araştırma, üretim ım süreçlerini mekânsal olarak görünür hale getirmektedir.
Deneyimleyerek öğrenme yaklaşımı; ışık, malzeme hareketin mekânsal kurgudaki rolü üzerinden güçlendirilmektedir. İç avlular, ışıklıklar teraslar gün ışığını yapının derinliklerine taşırken, doğal havalandırmayı destekleyen boşluklar görsel geçirgenlik sağlayan mekânsal ilişkiler kullanıcıların yapıyı farklı biçimlerde deneyimlemesine olanak tanımaktadır. Dolaşım alanları yalnızca geçiş mekânları olarak değil; çalışma, üretim, karşılaşma sosyalleşme alanları olarak ele alınmıştır.
Sürdürülebilirlik projede teknik gereklilikten öte, eğitimin parçası olarak değerlendirilmiştir. Doğal aydınlatma havalandırma stratejileri, yeşil teraslar, dikey yeşil yüzeyler, güneş panelleri pasif iklimlendirme kararları çevresel performansı desteklerken, kullanıcıların sürdürülebilir tasarım ilkelerini gündelik yaşam içerisinde deneyimleyebileceği öğrenme ortamı oluşturmaktadır.
Yaşayan Fakülte; topoğrafya, avlular dolaşım sistemleri aracılığıyla öğrenmeyi görünür kılan, üretim, deneyim sürdürülebilirliği bütüncül mekânsal kurgu içerisinde araya getiren çağdaş mimarlık eğitimi yapısı önerisidir.
