Furkan Şanlı, Nagihan Damgacı, Enes Beyaz Ceren Gökçe Özdemir'in tasarladığı proje Balıkesir Cumhuriyet Meydanı Sosyal Merkezi Mimari Proje Yarışması'nda satın alma ödülü kazandı.
Öneri, Balıkesir’ kamusal merkezin tarihsel mekânsal kuruluş biçimini yeniden okumaya dayanır. okuma iki temel referans üzerinden geliştirilmiştir: ilki, farklı işlevleri araya getirerek ortak kamusal merkez üreten Zağnos Paşa Külliyesi; ikincisi ise çevresindeki kamusal yapılarla tanımlanan ortak boşluk agora belirleyici olan tekil yapı nesneleri değil, yapılar arasındaki ilişkiyle kurulan kamusal boşluk, eşik ortak kullanım zeminidir. Proje, tarihsel merkez üretme mantığını güncel kentsel koşullar içinde yeniden yorumlamayı amaçlar.
çerçevede öneri, Balıkesir Tren Garı, Toplu Taşıma Merkezi (TTM), Milli Kuvvetler Caddesi, Cumali Caddesi Şehit Pamir Caddesi arasında kalan alanı yalnızca proje parseli olarak değil, farklı ölçeklerdeki kamusal akışların kesiştiği kentsel düğüm olarak ele. Bugün büyük ölçüde ulaşım altyapısı, geçiş hareketleri parçalı açık alanlar tarafından tanımlanan zemin; öneriyle birlikte çevresindeki kamusal yapılar, dönüşüm potansiyeli taşıyan yapılar bunları birbirine bağlayan yaya bağlantıları üzerinden yeniden düzenlenir. Böylece alan, tesadüfen boş kalmış yüzey olmaktan çıkar; yönleri, kenarları odakları tanımlanmış yeni kamusal merkez haline gelir.
Önerinin ana kararı, meydana yeni baskın yapı kütlesi yerleştirmek değil, kamusal kenarlarla tanımlanan açık meydan kurmaktır. nedenle ihtiyaç programı, alanın tamamını kaplayan tekil bina olarak değil, kenarda yoğunlaşan büyük açık boşluğu koruyan hafif, geçirgen gölgelik üreten kanopi sistemi altında çözülmüştür. Kanopi, yapısal olarak açık, mekânsal olarak geçirgen kullanım olarak esnek üst örtü olarak çalışır; gölge, bekleme, buluşma, dolaşım kısa süreli kullanımları destekleyen kamusal eşik oluşturur. yaklaşım, kapalı sonlu nesne üretmek yerine, çevresiyle ilişki kuran, geçirgen eklemlenebilir kent parçası önerir. yönüyle öneri, Richard Sennett’in “açık şehir” yaklaşımında tarif edilen geçirgen, tamamlanmamış karşılaşmalara açık kamusal mekân fikriyle uyumludur.
Projenin en önemli mekânsal kararlarından biri, üst kotta yer alan meydan -1 kotunda kurgulanan ikinci kamusal katman arasında kesintisiz ilişki kurmaktır. geçiş, basamaklarla tanımlanan ani kot kırılması olarak değil; %5,4 eğimle çalışan süreklilik gösteren kamusal yüzey olarak ele alınmıştır. kullanıcı hareketini kesmeden aşağıya doğru taşırken, belirli noktalarda oluşturulan ara sahanlıklarla hem dinlenme hem yönlenme hem kısa süreli durma olanakları üretir. Böylece kot farkı yalnızca teknik dolaşım problemi olarak çözülmez; mekân deneyimini zenginleştiren, üst meydanı alt kamusal katmanla kademeli olarak ilişkilendiren tasarım aracına dönüşür.
