Tatsuki Fujimoto’nun aynı adlı tek bölümlük web mangasından Hirokazu Kore-eda tarafından sinemaya uyarlanan Rukku Bakku / Look Back, 2026 Venedik Film Festivali’nde Altın Aslan’a, Londra Film Festivali’nde En İyi Film Ödülü’ne Chicago Uluslararası Film Festivali’nde Altın Hugo’ya aday gösterilirken; Venedik’ten Cinema & Arts, CinemaSarà, SIGNIS UNIMED ödülleriyle döndü. Türkiye seyircisiyle ise Filmekimi’nin 2026 seçkisiyle buluştu.
Still Walking, Monster, Shoplifters, Nobody Knows gibi nice filmiyle hafızamızda kendine özel yer edinen Japon yönetmenin zarif dokunuşlarla zenginleştirdiği hikâye, manga sanatçısı iki genci odağına alırken, çizim masası başında geçirilen uzun saatlere saygı duruşu niteliğinde.
* yazı, Look Back filmini henüz izlememiş olanlar için bazı sürprizleri bozabilir.
Konu nedir? Hangi zamanda geçiyor?
Look Back, ortak tutkusu manga çizmek olan iki çocuğun kurduğu benzersiz ilişkiyi odağına alıyor. 2000’lerin başında henüz ilkokul öğrencisi olan Fujino Kyomoto, okul gazetesi için çizdikleri dört karelik yonkoma hikâyeleri aracılığıyla tanışıyor. tanışıklığı, birlikte ürettikleri hayatı tıkları yıllar izliyor. Çizim yapmanın başlangıçta rekabet, sonrasında ise birlikte var olma ortamı hâline geldiği yıllar su gibi akıp geçerken film, 10 Ocak 2016 tarihinde zamanı durduruyor. günden geriye dönerek bizleri geçmişin, geri alınamaz zamanın kaçırılan fırsatların melankolisine teslim ediyor.
Karakterlere dair neler söyleyebilirsin?
Mangada iki karakter, birbirine taban tabana zıt kişilikleriyle karşımıza çıkıyor. Fujino dışa dönük okulda popüler öğrenciyken, Kyomoto içe kapanık çekingen. Aralarındaki zıtlığın en güzel yansıması ise yonkoma çizimlerinde beliriyor. Fujino eğlenceli, dinamik cesur hikâyeler anlatmayı seviyor. Kyomoto ise yalnız geçirdiği uzun saatleri çizimlerle doldurmuş küçük yaşta ustalaşmış çizer. Fujino’nun çizimleri diyaloglarla dolup taşarken, Kyomoto’nun çizimleri köşeden hayatı gözleyen, mekânları izleyen gözün sessizliğini taşıyor. şenlik sahnesini resmettiğinde bile olayların zamanın dışında duran perspektife sahip. İkilinin yolları kesiştiği zaman, zıtlıklar birbirlerini besleyen kaynağa dönüşüyor.
En çok neyi sevdin?
Filmin karakterler arasındaki sürtüşmeyi abartıya kaçmadan, küçük anlık detaylarla izleyiciye hissettirdiğini düşünüyorum. sayede Fujino Kyomoto’nun yolları kesiştiğinde, söz konusu farklılıkların günün birinde yol ayrımı yaratacağını ilk andan itibaren seziyoruz. Özellikle iki karakterin yüz yüze tanışmasına vesile olan Fujino’nun yonkoması, sanki kaderlerini önceden haber veriyor. Sahne, mangadaki anlatımın kopyası olmanın ötesine geçmiş; âdeta âna boyut atlatmış. Esen rüzgârın Fujina’nın elindeki yonkomayı kapıp uçuruşunu, odanın serinliğini, koridorun kokusunu sanki oradaymış gibi hissediyoruz.
Hikâyenin ne anlattığına nasıl anlatıldığına önem veren Fujino’nun ilerleyen yıllarda dijital çizim araçlarına yöneldiğini görüyoruz. Kyomoto ise füzen kalemlerle desenler çiziyor, tuval üzerinde yağlı boya çalışmaları yapıyor. Yalnızca farklılık bile birlikte geçirdikleri onca yıla rağmen iki karakter arasındaki mesafenin hiç kapanmadığını gösteriyor.
Filmin en güçlü yanlarından biri çizim sahnelerine yaklaşımı. Fujino Kyomoto’nun çizim yaparak geçirdikleri yılların anlatımı, odalarının penceresinden mevsimlerin akıp gittiği görüntülerle aceleye getirilmiyor. Çünkü çizerek hayatı maya başlayan iki karakter için manga üretmek, araç olmanın çok ötesinde. Fujino’nun anatomi çizim kitaplarıyla kendini geliştirmeye çalıştığı yılları, harcadığı emeği sanki biz yaşıyoruz. Kyomoto’nun titiz çizimlerini, ince taramalarını, kullandığı teknikleri malzemeleri en küçük ayrıntısına kadar görüyoruz. Tüm detaylar hikâyeyi ete kemiğe büründürerek öylesine gerçek kılıyor ki afiyetle yenen kirazlı mochinin bile tadını ağzımızda hissetmeye başlıyoruz.
İzlemeden önce bilmemiz gerekenler
Look Back, yaratıcısı Tatsuki Fujimoto için oldukça kişisel hikâye. Tıpkı Fujino Kyomoto gibi Fujimoto ilk mangasını yayımladığında henüz lise çağındaymış. Nitekim iki karakterin isimlerinin Fujimoto’nun adını kadar çağrıştırması tesadüf değil.
Look Back’in anime uyarlaması bulunuyor. Studio Ghibli bünyesinde The Wind Rises (2013) The Boy and the Heron (2024) gibi yapımlarda çalışmış olan Kiyotaka Oshiyama, 2017 yılında kendi animasyon stüdyosu Studio Durian’ı kurdu. Oshiyama’nın 2024 yılında yönetmenliğini üstlendiği 58 dakikalık Look Back, stüdyo çatısı altında hayat buldu. Hikâyeyi sevenler, Look Back evrenine Studio Ghibli esintili yemyeşil doğayı ferah rüzgârları taşıyan uyarlamaya mutlaka göz atmalı.
En çok hangi sahneye yükseldin?
Fujino’nun, Kyomoto’nun evine ilk kez gittiği sahne hayli çarpıcı aktarılmış. Mangadaki eskiz defterlerinin kapaklarına kadar her ayrıntıda hikâyeye gösterilen sadakatin yarattığı şaşkınlık yana, koridorda devasa yığın hâlinde duran defterler, küçük çocuğun çizim yaparak geçirdiği sayısız saati gözler önüne seriyor. Kyomoto’nun dış dünyayla arasına ördüğü bariyere dönüşen odanın kapısını açıp kendini sokağa atışını izlerken, yönetmen izleyiciye âdeta kendi sınırlarını aşmanın heyecanını yaşatıyor.
Modunu nasıl etkiledi?
Bazı filmler insana hayatta olduğunu fazlasıyla hatırlatıyor. Look Back filmlerden. Bitince, yakınındaki insanlara sıkı sıkı sarılmanın neden çok önemli olduğunu defa daha hatırladım.
