hafta dikkat kesildiğimiz bazı yeni müzikler: Chastity Belt, Dirty Three, Morphine, Ane Brun, Lindstrøm, Sena Gül, Dusted, Eterna, Deniz Tekin, Liars dahası.
Taze yayımlanmış albüm teklilerden hazırladığımız güncellenen çalma listemiz burada.
DİKKAT DİKKATChastity Belt – All My Friends(Suicide Squeeze Records)
Chastity Belt’in altıncı albümü All My Friends’in çıkış noktası, hiç hafif sayılmayacak “İyi yaşanmış hayattan geriye ne kalır?” sorusuymuş. son albümleri Live Laugh Love’un üzerinden geçen iki yılda sorunun cevabını bulmuş gibi görünüyor. Onlar için bütün yaşanmışlıkların içinde en kıymetli olan, arkadaşlara ayrılan zaman gösterilen. Grubun yaklaşık 15 yıla yayılan dostluğundan süzülen hisler çeşitli kalp kırıklıkları, ilk dönemlerinin daha gürültülü punk’a yakın tonlarından giderek uzaklaşan, zamanla daha içe dönük hâl alan soundlarına serpiştirilmiş hâlde. Lo-fi gitarları Julia Shapiro’nun melankolik vokaliyle şekillenen üzgün ama iyimser tavır, All My Friends’in merkezinde. T.Ö.
TEKLİ: Dusted – Black Tattoo
(Indica Records)
2021 albümü Total Dust’tan beri Dusted cephesini oldukça sessiz tutan Brian Borchardt solo projesini yeni tekliyle hayata döndürüyor. Müzisyenin Dusted altındaki işleri, esas grubu Holy Fuck’tan çok daha akustik elementlere eğiliyor. “Black Tattoo” Borchardt’ın 8 kanallı analog mikser Tascam 388 kaydettiği gösterişsiz sımsıcak parça. Michael Leblanc imzalı video klibi burada. E.Ö.
ALBÜM: Bad Brains – Are You Ready: The First Studio Recording (Inner Ear – March 1979)(Trust Records)
Washington’ kurulan Bad Brains, 70’lerin sonundan itibaren punk reggae’yi araya getirdiği sounduyla hardcore sahnesinde kendine özgü kulvar yaratmayı başardı. Grubun bilinen en eski stüdyo kayıtları, üzerinden 47 yıl geçtikten sonra ilk kez resmî olarak yayımlandı. Bad Brains, Mart 1979’ Virginia’daki Inner Ear Studios’ geçirdiği yaklaşık saatte altı şarkı kaydetmiş. Bantlar yıllar boyunca dinleyiciler koleksiyonerler arasında el değiştirmiş ama bugüne dek resmî olarak ılmamıştı. M.T.
TEKLİ: Liars – Beat Creep Some Eyes
(Mute)
Drum’s Not Dead’in üzerinden 20 yıl geçti. 5 Mart’a tarihlenen yeni Liars albümünden ılan ikinci teklide kulağın ilk takıldığı şeyin yine davul olması hoş tesadüf muhtemelen. Angus Andrew’un heceleri uzatarak neredeyse aynı tonda söylediği vokalleri, Laurence Pike’ın her davul atağını biraz daha belirgin kılıyor. Yeni albüm A Ban on Plastic Bag Bans’in çıkış noktası Andrew’un eşi kızıyla süre yaşadığı Kalamazoo’ havayı kirleten yerel ambalaj fabrikasına karşı yürütülen mücadele olmuş. “Beat Creep Some Eyes”ın Clemens Habicht tarafından Angus Andrew’un Kalamazoo’ çektiği fotoğraflar hazırlanmış nefis klibi Buradan izlenebilir. C.K.
SAYGI DURUŞUDirty Three – Ulterior Motives(Bella Union)
Ulterior Motives yeni Dirty Three albümü değil; yayımlanması 2012’ye, içindeki kayıtlar ise çok daha eskiye gidiyor. Müzikler Dirty Three gibi gruba ait olunca problem değil elbette. 2012’ sınırlı sayıda basılıp sadece Dirty Three konserlerinde satılan toplama; 90’ların başında araya gelen grubun ilk albümlerinden öncesinde küçük stüdyolarında yaptıkları canlı kayıt denemelerini içeriyor ağırlıkla. Grup en ham hâliyle karşımızda. ne kadar iyi! Daha ilk dakikadan ne kadar sağlam uyum içine girebildiklerini anlıyorsunuz. Ardından başka hiçbir iş yapmasalar bile yetecekmiş gibi neredeyse. Yılın en güzel sürprizlerinden. Atlamayın. Ayrıca geçen sene yayınlanan Warren Ellis üzerine belgesel Ellis Park ilgili yazıya buradan ulaşabilirsiniz. U.Ç.
ALBÜM: Sena Gül – Yatılı Matine
(Paptir Records)
Sena Gül, Paptircem adıyla yayımladığı Büyüklere Ninniler’ yetişkinlere ninni yazıyordu. İkinci albümü Yatılı Matine’ büyümenin getirdiği hesaplaşmaları şarkılarına taşıyor. koyu ağır ton beklemenize sebep olmasın. Zira akışta lansman partisinden sıkılıp karşıya geçecek birini aramak gibi konu başlıklarımız olacak. Müzisyenin, kendisine albümü yapmaktan vazgeçmesi yönünde nasihat veren telefon konuşması mizanseniyle açılan koleksiyon, bol konuklu yapısıyla birlikte kişisel açık sözlü üsluba sahip. Hemen her parçada çeşitlenen düzenleme fikirleri prodüksiyon tercihleri dinleme deneyimini fazlasıyla zenginleştiriyor. M.T.
TEKLİ: Toro y Moi – Motive(Company Studio)
Amerikalı müzisyen Chaz Bundick, ya onu tanıdığımız ismiyle Toro y Moi, bugüne kadar çeşitlenen ses oyunlarıyla karşımıza çıktı. Şimdi ise “ebeveyn olmanın getirdiği sakin / veya kaotik fırtınadan ilham aldığı” Unusua adlı albümünü duyurdu. Geçtiğimiz ay yayımlanan “Proof” teklisi birbirine çarpan sesleriyle zihni bulandırırken ardından gelen “Motive”, piyanonun kapladığı geniş alan psikedelik tonların enstrümanlarla birleştiği yerden sakinleşme hissini dalga dalga yayıyor. Ş.Ö.
ALBÜM: Tia Rosa – Thirteen Automatic Dreams(perennial)
“Kurbağalar öğleden sonra uykuya daldı rüya görmeye başladılar.” Thirteen Automatic Dreams tuhaf rüyanın ardından ortaya çıkıyor. Meksikalı üçlü Tia Rosa’nın kurbağanın rüyasından yola çıkarak tanımladığı “elektronik kurbağa pop”u, grubun müziğindeki oyunbaz yaklaşımın özeti. 80’lerin minimal elektronik post-punk soundlarından kozmik synth katmanlarına, deneysel seslerden Latin ritimlerine uzanan albümde birbirinden bağımsız gibi ilerleyen parçalar araya geldiklerinde biraz gerçek dışı, biraz absürt ama asla tekrara düşmüyor. T.Ö.
HAFTANIN DANSI
Lindstrøm – Not The End Of It All
(Feedelity)
Oslolu prodüktör Hans-Peter Lindstrøm’un seneye çıkacak yeni albümünden yoksa kendi kendine salınan parçalarından biri henüz bilmediğimiz retro-kozmik teklisi. Adım adım sarmallanan, zihni uzay boşluğuna yollarken ritim tutturduğu ayakları daha yere bastıran yedi dakika. Nabız artıran sürüşlü vuruşların üstüne oturmuş muhabbet eden muzip synth notaları ambiyansı hepten pekiştiriyor. Aynı anda hem dramatik hem esprili nu-disco seansı. Z.N.G.
TEKLİ: Morphine – Spaceman Charm(Partisan Records)
Mark Sandman’ın vefatının üzerinden 27 sene geçtikten sonra yeni Morphine şarkıları duymanın keyfine paha biçilemez. 4 Aralık’ta yayımlanacak Cocoon’dan ikinci tekli elimizde. Albümle aynı adı taşıyan ilk tekli, Morphine fanlarının daha önce 2004 yılında toplamada duyduğu şarkıydı. Büyük sürpriz değildi. 1998’ kaydedilen “Spaceman Charm” ise ilk defa gün yüzüne çıkıyor. Dana Colley’nin yeniden çaldığı saksafon bölümleriyle yine son derece cool Morphine şarkısı. Zaten başka türlüsü var emin değiliz! 4 Aralık’ı yılın en önemli günlerinden biri olarak ajandanıza eklemeyi unutmayın. U.Ç.
ALBÜM: Ian Hawgood & Jason van Wyk – Inertia
(Home Normal)
Japonya’ kurulup ardından yoluna İngiltere’ devam eden Home Normal etiketi yine harika albüme ev sahipliği ediyor. Birbirlerinden kilometrelerce uzakta yaşamalarına rağmen İngiltere Güney Afrika arasında yaklaşık üç sene boyunca gidip gelen veri transferlerinin sonucu karşımıza albüm çıkmış. Sekiz parçadan oluşan albüm yaklaşık 34 dakika sürüyor gerçekten su gibi akıp geçiyor. Çeşitli dış mekân kayıtları, tape looping daha çok klasik ambient müziğe dair tekniklere albümde rastlıyoruz. Minimal olmasına rağmen melodik olmayı şekilde beceren, oldukça melankolik ama yandan tuhaf şekilde umutlu albüm. İkinci hatta üçüncü dinlemelerde çok daha iyi sonuç verdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Güzel albümleri ara ara döndürme işinden asla vazgeçmemeliyiz. K.A.
TEKLİ: Mamalarky – Sad Songs(Epitaph)
“Sad Songs”un çıkış noktasında insanın kendini biraz daha iyi hissetmeye başladığı ama henüz toparlanamadığı günler. Vokalist Livvy Bennett, şarkıyı haftalık depresif dönemin ardından gelen ilk güneşli güne benzetiyor. Yeniden su içmeyi hatırladığınız, etrafınızdaki her şeyde anlam aradığınız ama hâlâ pek iyi olmadığınız Şarkının, yalnızlık veya kayıpla baş etmeye çalışanlara eşlik etmesini umuyor. Yeni Mamalarky albümü Hover, 12 Şubat 2027’ yayında. M.T.
DERİNLERE DALMALIKEterna – Push(section1)
Push, İspanyol asıllı multi-enstrümantalist Guillem Peeters’ın üçüncü albümü. Daha minimal post-rock dünyasına doğru yürüyüşe çıkmış gibi gözüküyor önceki albümlere bakınca. The Notwist hatta Bark Psychosis tarzı şeyler seviyorsanız albüme hiç yabancılık çekmeyeceğinizin garantisini verebilirim. 2023 yılına kadar bar italia grubuna davullarda birçok turne konserde eşlik ettikten sonra kendi solo projesine daha ağırlık veren Peeters’ın harika davulları her şeyin çok doğru sound etmesi elbette yeni şey ya rastlantı değil. Gerek besteler, gerek atmosfer, gerek prodüksiyon açısından tek laf bile edemeyeceğim. Tertemiz albüm, genelde dingin yanınızda çalınıyormuş kadar akustik tınısı. K.A.
EP: Deniz Tekin – Deniz Tekin Sings Bob Dylan(Universal Music Türkiye)
Deniz Tekin, Bob Dylan’ın dört şarkısını yorumladığı Deniz Tekin Sings Bob Dylan EP’sinde bizi farklı dönemler duygular arasında dolaştırıyor.Müzisyenin dinginleştirici vokal üslubu gitar yürüyüşleriyle gözlerinizi kapatıp gevşiyorsunuz. Tam sırada Dylan’ın sözleri sizi hafifçe dürtüyor. Prodüktörlüğünü Deniz Tekin’in üstlendiği EP’nin kayıtları Abbey Road Studios’ yapılmış. Miks Jake Holt, mastering işlemleri ise Alex Wharton imzalı. Ş.Ö.
TEKLİ: Her New Knife – lyre(Julia’s War Recordings)
Florida Üniversitesi’nde kurulan, şimdilerde Philadelphia’dan bizlere seslenen Her New Knife, 2024’teki çıkış EP’si Chrome is Lullaby’dan sonra ilk yeni şarkısını tı. Genel olarak shoegaze kategorisinde değerlendirilse müziklerinden 90’ların post-rock tatları yüklüce alınabiliyor. Genç grup olmasına rağmen ne istediğini bilir, kendilerine güvenli havaları. Yeni tekli kendi deyimleriyle “UNKLE Massive Attack’a göndermeli” davullar oldukça tadında ustaca birbirlerine eklemlenen gitarlarla fazlasıyla keyifli. Her New Knife’ı radarlara alalım, geleceğe güvenle bakalım. U.Ç.
ALBÜM: Westerman – Reception
(Partisan Records)
Westerman’ın yeni albümü geçen seneki A Jackal’s Wedding’in uzantısı olarak düşünülmüş. İlk albüm Hydra Adası’nda prodüktör Marta Salogni kaydedilmişti. Reception ise yine Salogni eşliğinde ama sefer yazın sıcak havaların yerini tam tersi manzaraya bıraktığı Iseo Gölü’nün ortasındaki adada, karlar altında kaydedilmiş. Müzisyen iki albüm arasındaki ilişkiyi şöyle açıklıyor: “ şarkılar, [A Jackals Wedding’deki] şarkıların fotoğraf negatifleri olarak dinlenebilir; öyle ki sıcaklık, yerini soğuğa bırakmıştır.” Dört şarkılık akışta gerçekten turuncular yerini mavinin tonlarına bırakıyor. Fakat soğukluk hissizlikle tutulmasın. Westerman’ın pes vokallerinden dinleyiciye acı-tatlı kasvet geçiyor. E.Ö.
ŞİFA NİYETİNEAne Brun – I Thought We Were The Same(Balloon Ranger Recordings)
“En çok güvendiğimiz insanlar yabancıya dönüştüğünde ne olur?” Güvensizlikler çağında şekilde, inanmanın bağ kurmanın yollarını aramanın kesinlikle iyileştirici direnen tarafı. Ancak bağ kırıldığında geride kalan korkunun soğuk yanı, güveni geri kazanmayı kolay kılmıyor. Kadife sesli Ane Brun, düşüncelerin izini sürdüğü yeni albümü I Thought We Were The Same’i ARY ortaklığındaki nefis “Hold Me” açıyor. Elektronik seslerle katmanlanan pop şarkılarında güveni, hayatın her alanına yayılan hepimizi ilgilendiren mesele olarak ele alıyor. Ş.Ö.
ALBÜM: Antiphon Trio – Chronolucence(Protomaterial Records)
Antiphon Trio, Chronolucence’ın ilk kayıtlarını 2024 baharında, Pauline Oliveros’un yıllarca çalıştığı Rensselaer Polytechnic Institute’un stüdyosunda yapmış. Michael Century akordeon çalıyor, Zach Layton 17 telli basıyla ona eşlik ediyor. Chris Fisher-Lochhead ise viyola pedal steel gitarda. Kayıt sırasında çalgıların sesi Oliveros’un geliştirdiği sistemden geçiyor. Birkaç saniye önce çaldıkları nota değişmiş hâliyle geri dönünce, müzisyenler ona karşılık verebiliyor. Üçlü 2026’ aynı stüdyoda iki seans daha yapmış ortaya saatlik koleksiyon çıkmış. C.K.
TEKLİ: Credit Electric – cross
(Credit Electric Union)
Arkasında Ryan LoPilato’nun bulunduğu California çıkışlı oluşum Credit Electric’in yeni teklisi leziz beste. Saksafon steel gitarın paslaşmasıyla oldukça pürüzsüz his yüklü taban yaratan şarkı, aynı anda hem çok incelikli sürecin ürünü hem jam session’ın sonunda ortaya çıkmış iş gibi tınlıyor. Tekrar tekrar uğranabilecek, melankolik durak. E.Ö.
ALBÜM: Dawuna – Love’s Arp
(True Panther Records)
Ian Mugerwa’nın bipolar teşhisi olan mücadelesini ciddi trafik kazası ardından yaşadığı kısa dönemli hafıza kaybını deştiği African Family Laptop Musick ardından, yine yıl çıkan dördüncü uzunçaları. “Love” adlı kadına olan aşkının ürünü hâl, hayal açmazları resmederken Siyah diasporanın müzikal geçmiş geleceğine saygı duruşunda bulunduğu koleksiyonda D’Angelo, Prince gibi devlerin etkileri hem prodüksiyon hem vokallerde fazla fazla hissediliyor. Buna rağmen Mugerwa’nın alternatif R&B nezdindeki özgünlüğünü inkâr etmek pek mümkün değil. Prodüksiyonda elektronik dokularla elle tutulur enstrümanlara eşit önem verilerek dokulu atmosfer inşa edilmiş. Albüm ilerledikçe katmanlı düzenlemelerin içinden son derece kişisel hikâye çıkıyor. Z.N.G.
TEKLİ: Quivers – Bottle the Nervous(Merge Records)
Avustralyalı Quivers’ın dördüncü albümü Oyster Cuts’ın üzerinden iki yıl geçtikten sonra gelen “Bottle the Nervous”, grubun yeni kadrosunu duyurduğu tekli. Artık üç kişi olarak üretimlerine devam eden Quivers,.E.M.’den bolca ilham alan müzikleriyle daha önce grubun övgülerini kazanmıştı. Birbirine dolanan gitar cümleleri şiirsel sözleriyle “Bottle the Nervous” yeni başlangıçların beraberinde getirdiği heyecan gerginlik etrafında şekilleniyor. Merge etiketiyle yayımlanan tekliyi yakında yeni albüm haberi takip edebilir. T.Ö.
