Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü mimari tasarım stüdyolarından AtölyeDüşleDüşün/A3 (StudioThinkImagine) öğrencisi Figen Bulak, “Tropical House: Healing Places through Music” Öğrenci Yarışması'nda birincilik ödülüne değer görüldü
Gazi Üniversitesi mimari tasarım atölyesi Atölye DüşleDüşün’ün “Seç&Yarış-12” teması kapsamında yapılan projede. Pınar Dinç Kalaycı (koordinatör),. Can Güngör,. Göksu Günay Öğüt,. Marina Temel Andıç,. Tarık Mermer Meltem Köse birlikte çalışılmıştır.
“ECHO”
Karayipler’ yer alan Montserrat Adası, volkanik coğrafyası güçlü müzik kültürüyle kendine özgü kimliğe sahiptir. dönem dünyanın önemli müzik prodüksiyon merkezlerinden biri olan uluslararası sanatçıları ağırlayan AIR Studios, volkanik patlamaların ardından terk edilmiş zamanla doğanın içerisinde kaybolmuştur. alanı yalnızca geçmişin kalıntısı olarak değil, yeniden üretim potansiyeli taşıyan kültürel peyzaj olarak ele. Projenin amacı; Montserrat’ın müzik hafızasını yeniden canlandırırken sanatçıların üretim yapabileceği, yerel toplulukla etkileşime girebileceği kültürel üretimin kuşaklar arasında aktarılabileceği yeni yaşam üretim ortamı oluşturmaktır.
ECHO’nun kavramsal omurgasını volkanik süreç müzikal üretim arasındaki ilişki oluşturur. Volkanik enerjinin yer altında birikerek yüzeye çıkması gibi, yaratıcı düşünce bireysel geri çekilme sürecinin ardından üretime ıma dönüşür. doğrultuda proje, geri çekilme, üretim ım olmak üzere üç aşamalı mekânsal döngü üzerine kurulmuştur. Araziye dağılan konaklama birimleri sanatçılara doğayla baş başa kalabilecekleri ortam sunarken, merkezdeki kayıt stüdyosu prova alanları yaratıcı üretimin çekirdeğini oluşturur. Müzik, dans enstrüman yapımına yönelik atölyeler süreci yerel kültürel aktarım ilişkilendirir. Performans alanları, müzik kafesi doğal amfitiyatro aracılığıyla bireysel üretim kamusal deneyime dönüşür. Böylece sesin yayılması geri dönerek yeniden biçimlenmesi gibi, proje sürekli eko kültürel etkileşim döngüsü kurar.
döngünün mimari karşılığı, farklı ölçeklerdeki yapıların birbirleriyle kurduğu ilişkide ortaya çıkar. Proje, tek ana yapı yerine; konaklama birimleri, müzik üretim mekânları, kültürel atölyeler kamusal alanların birbirine bağlandığı parçalı organizasyon olarak geliştirilmiştir. Konaklama birimleri daha sakin noktalarda konumlanırken, üretim alanları merkezdeki yaratıcı omurgayı oluşturur. Buradan kamusal alanlara ilerleyen kullanıcı, giderek daha kolektif deneyimin parçası.
Dolaşım, yalnızca yapılar arasında bağlantı değil; sessizlikten üretime, karşılaşmadan ıma uzanan deneyimdir. Yapılar arazinin eğimine göre kimi zaman zeminden yükselir, kimi zaman topoğrafyaya yerleşir ortak açık alanlar etrafında araya gelir. Böylece mimari, bireysel üretime kolektif deneyime aynı sistem içerisinde olanak tanır.
ECHO, geçmişteki kayıt stüdyosunu yeniden canlandırmanın ötesinde, Montserrat’ın müzik kültürünün yeniden üretilebildiği kültürel altyapı oluşturmayı hedefler. Kayıt prova mekânları, atölyeler, performans alanları ortak kullanım alanları; sanatçıları, yerel halkı ziyaretçileri aynı üretim döngüsünde buluşturur. Yerel müzik el işçiliğinin aktarılabildiği atölyeler açık hava etkinlikleri, kültürel üretimin profesyonel sanatçılarla sınırlı kalmamasını sağlar. Zaman içerisinde yeni birimlerin kültürel programların eklenmesine izin veren esnek yapısıyla ECHO, kaybolmuş dönemin nostaljik yeniden üretimi yerine, Montserrat’ın müzikle kurduğu ilişkiyi geleceğe taşıyan yaşayan sistem önerir. zamanlar sesin kaynağı olan alan, ECHO yeniden üretimin, karşılaşmanın ımın mekânına dönüşür.