BirGün – Tutuklu İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, Silivri’deki hapishaneden süreç hakkında İlke TV’ye mektup yazdı. Kayyum uygulamalarından Kürt meselesine, süreçten demokratikleşme adımlarına kadar birçok başlığa değinen İmamoğlu, “Ben iktidarı desteklemiyorum, ama evet barışı huzuru destekliyorum”. Demokratikleşme önerilerinin ortak rapora rağmen çerçeve yasaya neden alınmadığını soran İmamoğlu, kayyum atamaları, gazetecilerin tutuklanması AYM AİHM kararlarının uygulanmamasına dikkat çekerek “Ben kendi özgürlüğümün hesabını ülkemin barışından soramam” ifadelerini kullandı.
İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, süreç demokratikleşmeye değerlendirmelerini kaleme aldığı yazıda, “Ben iktidarı desteklemiyorum, ama evet barışı huzuru destekliyorum”.
İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu, tutuklu bulunduğu Silivri’deki cezaevinden “Yan Yana” başlığıyla İlke TV’ye mektup yazdı.
Mektupta süreç demokratikleşme tartışmalarına ilişkin değerlendirmelere yer veren İmamoğlu, kayyum uygulamalarına, tutuklamalara yargı kararlarının uygulanmamasına tepki gösterdi.
İmamoğlu, iktidarın yürüttüğü süreci desteklemediğini ancak barış huzurdan yana olduğunu belirterek “Ben kendi özgürlüğümün hesabını ülkemin barışından soramam” ifadelerini kullandı.
İmamoğlu, yazısında 2019 İstanbul seçimlerinin iptal edilmesi Kürt illerinde seçilmiş belediye başkanlarının yerine kayyum atanması üzerinden demokrasi hukuk vurgusu yaptı. İstanbul’ seçimin iptal edilmesinin ardından yeniden sandık kurulduğunu, ancak kayyum atanan kentlerde seçmenlerin seçilmişlerin önüne yeniden sandık konulmadığını hatırlattı.
Diyarbakır, Mardin Van büyükşehir belediye başkanlarının görevden alınmasının ardından Diyarbakır’a gittiğini belirten İmamoğlu, beş yıl sonra Ahmet Türk’ün üçüncü kez görevden alınması Esenyurt Belediyesine kayyum atanmasıyla uygulamanın İstanbul’a kadar geldiğini ifade. İmamoğlu, “Diyarbakır’ yapılan, benim başıma geldi diye yanlış olmadı. Başından beri yanlıştı”.
“BEN İKTİDARI DESTEKLEMİYORUM”
Sürece ilişkin değerlendirmelerinde silahların susmasını istediğini belirten İmamoğlu, Kürt meselesinin yalnızca silahların susmasıyla çözülemeyeceğini vurguladı. Meselenin kimlik, eşit yurttaşlık insanların seçtikleri temsilcileri görevde görebilmesi gibi başlıkları içerdiğini kaydeden İmamoğlu, bunları konuşmaktan kaçınan siyasetin barışı taşıyamayacağını söyledi.
Kendisinin arkadaşlarının yaşadıklarına rağmen barışı savunmaktan vazgeçmeyeceğini belirten İmamoğlu, “Ben iktidarı desteklemiyorum, ama evet barışı huzuru destekliyorum. İkisi aynı şey değil” ifadelerini kullandı. İmamoğlu, “Diyarbakır’ adaleti gün bana lazım olur diye savunmadıysam, barışı bugün bana yaramıyor diye kenara bırakamam”.
DEMOKRATİKLEŞME ÖNERİLERİ SORUSUNU YÖNELTTİ
Sürecin Meclis tarafından yürütülmesi gerektiğini başından beri savunduğunu belirten İmamoğlu, kurulan komisyonun farklı partilerin ortak raporda buluşmasının önemli olduğunu ancak raporda yer alan demokratikleşme önerilerinin çerçeve yasaya alınmadığını söyledi. İmamoğlu, “Peki, öneriler neden yasaya girmedi? İnsanların bunu sormaya hakkı var” diye sordu.
İmamoğlu’nun mektubunun tamamı şöyle:
“2019’ kazandığımız İstanbul seçimi iptal edildiğinde önümüzdeki yolun ne kadar dikenli, ne kadar taşlı olduğunu görmüştük. Kolay yol beklemiyorduk zaten. Ama şehrin sandıkta verdiği kararı ona yeniden verdirmeye çalışmak başka şeydi. Aradan üç ay geçip sandık yeniden kurulduğunda oy pusulasındaki isimler belki aynıydı ama sorulan soru çoktan değişmişti. Mart’ta İstanbul’u kimin yöneteceğini seçen İstanbullular, Haziran’ verdikleri kararın arkasında durup durmadıklarına yanıt vermeye gittiler. Cevap ilkinden çok daha büyük farkla geldi.
Demokrasinin birbirine bağlı halkalardan oluştuğunu günlerde biz kez daha görmüş olduk. Normal zamanlarda üzerinde pek düşünmeyiz. Sandığa gideriz, oyumuzu veririz, ertesi gün sonucu öğreniriz, seçilen işine başlar. Her şey olması gerektiği gibi ilerler. Oysa bunların hiçbiri kendiliğinden olmuyor. Seçimin adil yapılması, herkesin istediği kişiye oy verebilmesi, sonucun tanınması, seçilenin görevini tamamlayabilmesi… Bunlardan biri eksildiğinde ötekiler anlamını yitirmeye başlıyor.
Biz İstanbul’ sandıktan çıkan sonucun tanınmadığı günleri yaşadık. Fakat ülkenin demokrasi zinciri ilk kez gün kopmuyordu.
“DEMOKRASİ, KARARNAMELERLE BAŞKA BİR YERDEN YARALANDI”
Bizim seçimimiz iptal edildiğinde bütün Türkiye bunu konuştu. Oysa özellikle Kürt yurttaşlarımızın yaşadığı şehirlerde başka halka yıllardır kırılıyordu. İnsanlar sandığa gidiyor, oylarını veriyor, seçtikleri başkan görevine başlıyor, sonra gün yerine başka biri atanıyordu.
Seçilmişin yerine atanmışı koymak Türkiye’ yeni değildi. Ama 15 Temmuz’dan sonra bunun yaygın sistemli uygulamaya dönüştüğünü gördük. gece hep birlikte darbeye karşı savunduğumuz demokrasi, darbecilerle mücadele için çıkarılan kararnamelerle kez başka yerden yaralandı.
İstanbul’u ikinci kez kazanmamızın üzerinden henüz iki ay geçmişti. Benimle aynı gün seçilmiş Diyarbakır, Mardin Van Büyükşehir Belediye Başkanları görevden alındığında Diyarbakır’a gittim hemen. Seçilmiş arkadaşlarımızla sokaklarda, halkın arasında yan yana durduk.
Birkaç ay önce bizim seçimimiz iptal edilmişti ama biz en azından yeniden sandığa gidebilmiştik. Kayyum atanan şehirlerde ne seçmenin ne seçilmişlerin önüne yeniden sandık konulmuştu. Biz İstanbul’ ikinci seçimi kazanmanın sevincini yaşarken, onlar kazandıkları seçimin sonucuna sahip çıkmaya çalışıyordu. Hem ilk kez değil.
Beş yıl sonra yeniden yola düştüm, kez Mardin’e. Ahmet Türk üçüncü kez görevinden alınmıştı. Birkaç gün önce İstanbul’ Esenyurt’a kayyum atanmıştı. Aradan yıllar geçmişti. Kayyumlar bitmek şöyle dursun, İstanbul’a kadar gelmişti.
günlere şimdi dönüp bakıyorum Diyarbakır’ Mardin’ seçilmiş başkanların yanında dururken, gün aynı haksızlığın benim hayatıma uzanacağını düşünerek hareket etmedim. Böyle hesabım yoktu. gün bana lazım olur diye savunulmaz ki adalet.
Bugün ben seçildiğim görevden uzağım. gün savunduğum şeyle bugün kendim için istediğim şey arasında fark. Diyarbakır’ yapılan, benim başıma geldi diye yanlış olmadı. Başından beri yanlıştı.
Cumhuriyetin bize verdiği en önemli sözlerden biri aslında: Birbirimizden ne kadar farklı olursak olalım aynı ülkenin eşit yurttaşları olduğumuz. İktidara oy verenle vermeyenin, doğuda yaşayanla batıda yaşayanın, Türkçe konuşanla Kürtçe konuşanın aynı hukuka güvenebilmesi.
Aynı partiye oy vermek, aynı meselelerde anlaşmak zorunda değiliz. Ama birbirimizin hakkına saygı göstermek zorundayız. İnsan, kendi hakkını koruyan hukuk düzeninin, kendisiyle hiç aynı düşünmeyen insanı korumasını istemeli.
Anayasa en çok bunun için. İktidarlar değişir, yurttaşın hakkı değişmesin. Kimsenin sesini duymadığını düşünen tek insan ülkenin herkes kadar sahibi olduğunu bilsin.
Bütün bunları bugün yeniden düşünmemin sebebi. Türkiye kırk yılı aşkın süren çatışmayı geride bırakabileceği günlerden geçiyor. çatışma çok ev yıktı. Köyler boşaldı, gençler geleceklerini başka şehirlerde aradı, anne babaları gözleri yollarda kaldı.
2024 seçimlerine giderken karşılaştığım anneyi hiç unutmadım. Türkçe bilmiyordu. Göğsümü defalarca okşayıp Kürtçe dualar. Söylediklerinin hepsini anlamadım ama dua kadar tanıdık.
“SİLAHLARIN SUSMASIYLA KAPANACAK BİR DOSYA OLMADI”
ülkede aynı duayı edip evladını koruyamamış çok anne. Evladını şehit veren kaybeden anne oğlunu yıllarca cezaevi kapısında bekleyen anne çocuğunu Roboski’ toprağa veren anne. Her birinin hikâyesi başka. Bazıları yıllardır cevap bekliyor, bazılarının yaşadığı haksızlığın hesabı hâlâ sorulmadı. Hiçbirine senin acın daha az diyemeyiz. Bazen yalnızca dinlemek gerekiyor. Söyleyecek söz bulamadığında yanında durmak.
Silahların susmasını yüzden yürekten istiyorum. Ama silahlar sustuğunda insanlar susmayacak. Konuşacaklar, örgütlenecekler, siyaset yapacaklar, itiraz edecekler, birbirleriyle sert tartışacaklar. Öyle olmalı. Kürt meselesi, zaten hiçbir zaman silahların susmasıyla kapanacak dosya olmadı. İçinde kimlik var, eşit yurttaşlık insanların seçtikleri temsilcileri yerinde bulabilmesi. İşte bunları konuşmaktan kaçınan siyaset barışı taşıyamaz diyorum.
Barıştan böyle söz edince bana sık sık aynı soru soruluyor. Seni seçildiğin görevden uzaklaştıran, özgürlüğünden mahrum bırakan, daha yargılama tamamlanmadan suçlu ilan eden iktidarın yürüttüğü süreci destekliyorsun.
“BARIŞI BUGÜN BANA YARAMIYOR DİYE BİR KENARA BIRAKAMAM”
soruyu soranları anlıyorum. Bana kızanları … Yalnız şeyi düzelteyim: Ben iktidarı desteklemiyorum, ama evet barışı huzuru destekliyorum. İkisi aynı şey değil. Selahattin Demirtaş yıllardır cezaevinde, barışı savunmaktan gün vazgeçmedi. Bana arkadaşlarıma yaşatılanlar ortada. Kendimin arkadaşlarımın hakkını aramaktan elbette asla vazgeçmeyeceğim. Ama çatışma ben siyasete girmeden çok önce başladı. Benim tutuklanmamla başlamadı, ben çıkınca kendiliğinden bitmeyecek. Diyarbakır’ adaleti gün bana lazım olur diye savunmadıysam, barışı bugün bana yaramıyor diye kenara bırakamam.
Ben kendi özgürlüğümün hesabını ülkemin barışından soramam.
Ama tabii gördüklerimi söylememe engel değil. Hatta sürecin başarıya ulaşmasını istediğim için söylemek zorundayım. Meclis’in işin içinde olmasını ilk günden istedim. Komisyon kuruldu, farklı partiler ortak raporda buluştu, ardından çerçeve yasa çıktı. Bunlar elbette önemliydi. Yalnız ortak raporda demokratikleşmeye ilişkin öneriler vardı. Üstelik altında iktidar milletvekillerinin imzası bulunuyordu. öneriler neden yasaya girmedi? İnsanların bunu sormaya hakkı.
Böylesine büyük meselede hâlâ olup biteni kulis haberlerinden öğrenmeye çalışıyoruz. Kararlar alınıyor, açıklamalar yapılıyor, biz sonraki adımın ne olacağını tahmin ediyoruz. Oysa ülkenin insanları kendi gelecekleri hakkında haberdar edilmekle yetinmek istemiyor, söz sahibi olmak istiyor. Meclis yasa çıkarabilir. İnsanların birbirine yeniden güvenmesini ise yalnızca kanunla sağlayamazsınız. Hele kırk yılı aşkın çatışmanın ardından hiç sağlayamazsınız. çatışmada yakınını kaybeden ailelerin söyleyecekleri. Kendi memleketinde başka hayat kurmayı bekleyen gençlerin, yıllardır hak mücadelesi verenlerin, çocuklarının geleceğini düşünen annelerin …
“DEMOKRATİK GÜVENCELERLE KALICI HALE GETİRMEK GEREKİYOR”
Herkes aynı şeyi söylemeyecek. Kimi umutlanacak, kimi temkinli davranacak. Kimi bütün sürecin nereye varacağından kuşku duyacak. Bırakalım konuşsunlar.
güveni kurmak bugün ülkeyi yönetenlerin işi, bundan kaçamazlar. düşünün. İnsanlara artık sorunlarınızı demokratik siyaset içinde çözün diyorsunuz. Sonra insanlar sandığa gidip kendi belediye başkanlarını seçtiğinde yerlerine kayyum atıyorsunuz. neye inanacaklar? Gazeteciler tutuklanırken, insanlar düşüncelerini söyledikleri için yargılanırken, mahkeme kararları uygulanmazken ülkenin siyaset yoluyla değişebileceğine nasıl güvenecekler? Gecenin karanlığında muhalif televizyonları kapatarak kimi, nasıl inandıracaksınız? İstanbul’a el koymanın hesabını yaparken ağzınızdan çıkan sözle, elinizdeki kalemden çıkan metin halkı kandıracaksınız? Anayasa Mahkemesi’nin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararlarına uymak için barışın tamamlanmasına gerek var? Anayasa bunu zaten emrediyor. çelişkiler çözülmeden kimseyi yeniden inandıramazsınız. ülkenin hayâl kırıklığına daha tahammülü. kez süreci başlatmak yetmiyor. iktidarlar değişse geri alınamayacak demokratik güvencelerle kalıcı hale getirmek gerekiyor.
Sevgili yurttaşlarım, güvenceleri iktidardan beklersek, korkarım daha çok bekleriz. Üstelik burada konuştuğumuz şey, yasadan süreçten büyük. Kürt meselesine vereceğimiz cevap, Cumhuriyetin ikinci yüzyılında nasıl ülkede yaşayacağımızı belirleyecek. Kimse kimliğini, dilini, inancını kapıda bırakarak ülkeye ait olduğunu kanıtlamak zorunda kalmamalı. ülke kimsenin tapulu malı değil, hepimizin memleketi.
İnsanların kendileri olarak arada yaşayabildiğini ben İstanbul’ her gün gördüm. Anadolu’nun dört yanından gelmiş milyonlarca insan aynı vapura biniyor, aynı yağmurda ıslanıyor. Birbirini anlamakta zorlandığı oluyor, tartıştığı. Sonra hiç tanımadığı birinin yardımına koşuyor. İstanbul’un büyük dertleri, ağır eşitsizlikleri var elbette. Ama insanların birbirine benzemeden aynı hayatı abildiğini bize en iyi şehir öğretti. kentte bunu başarabildiysek ülkede neden başaramayalım?
Başarırız. ülkenin insanlarını tanıyorum. Haksızlık karşısında susmayanları, kendi hakkını ararken başkasınınkini unutmayanları gördüm. 2019’ seçim iptal edildiğinde milyonlarca insan yeniden sandığa gitti kararının arkasında durdu. milletin iradesinin kararla silinemeyeceğini gün hep birlikte gösterdik.
“BARIŞI SAVUNMAYA DEVAM EDECEĞİM”
Kolay değil, biliyorum. Kolay olanı seçseydim bugün burada olmazdım zaten. Ama ülkenin geleceğinden umudumu kesmedim. Buradan sesimi duyurmaya, Cumhuriyeti, demokrasiyi, adaleti barışı savunmaya devam edeceğim.
gün ülkede kimse, verdiği oy yüzünden hakkından şey kaybetmeyecek. Kimse, seçtiği belediye başkanının yerinde başka birini, oy verdiği adayı cezaevinde bulmayacak.
günleri birlikte kazanacağız, kıymetli milletim. Yan yana durarak… Birbirimizin oyuna diline kendi hakkımız gibi sahip çıkarak… Adaleti barışı gün bize lazım olur diye değil; hepimizin hakkı olduğu için isteyerek… Gerçekten isteyerek…
Demokrasiye inananlar olarak, Cumhuriyet’i yaşatmak için hukukun üstünlüğünü kurmanın sorumluluğunu taşıyarak birlikte bunu başarmak zorundayız! Halkımız kendine güvenmeli demokratik yol bularak birlikte başarmalı.
Ha siyasi yasak koydular bana geçen. İstedikleri yasağı koysunlar. Halk susmayacak. Barış susmayacak. Demokratik adil ülkenin, Cumhuriyetin hayâli susmayacak.”
habere emoji tepki ver
😡0Kızgın🤣0Hahaha👍0dim.❤️0Muhteşem😢0Üzgün😮0İnanılmazÖnceki haberMatematikçi Levent Alpöge: 167 yıllık Riemann Hipotezi’ni çözdüm