Geçtiğimiz haftalarda Brian Palma’nın 1976 yapımı Carrie başyapıtını kaleme alırken, dönemin sinematografik dokunuşlarını, kurgusal ritmini izleyiciyi germe usulünü uzun uzun konuşmuştuk kendiside çok diğim yönetmendir. 70’lerin garip, sisli rüya gibi ama insanı rahatsız eden atmosferinden sonra Prime Video’nun yeni Carrie uyarlamasını izlemeye başlarken kafamda tek soru vardı: Görselliğin iletişim olanaklarının kadar değiştiği günümüz dünyasında klasik hikaye nasıl ayakta duracak?
Diziyi bitirir bitirmez sıcağı sıcağına klavyenin başına geçtim. İşte yeni Carrie dizisinin artıları, eksileri Palma klasikiyle karşılaştırması.
Atarlı Giderli Değil, Gerçek “Ana Kuzusu” Carrie KarakteriSon yıllardaki uyarlamalarda (özellikle 2013 yapımı filmdeki daha özgüvenli, modern atarlı Carrie imajında) hikayenin özü biraz zedelenmişti. Fakat yeni dizinin en büyük artısı, Carrie karakterini tıpkı Stephen King’in romanındaki Palma’nın filmindeki gibi kurgulamış olmaları.
Karşımızda gerçekten baskı altında ezilmiş, stresli, saf ana kuzusu kız. ezilmişliği çaresizliği baştan net hissettiğimiz için, karakterin içinde birikenlerin ağırlığını kadar güçlü anlıyoruz.
Ayrıca senaryonun, felaketi daha ilk dakikalardan itibaren in media res usulüyle göstermesi harika tercih olmuş. Zaten ne olacağını bildiğimiz hikayede “Ne olacak?” merakından ziyade, “ felakete adım adım nasıl gidilecek?” gerilimi başarılı şekilde inşa edilmiş.
Sosyal Medya Çağında ZorbalıkPalma’nın 70’lerdeki dünyasında zorbalık okulun fiziksel sınırları içinde, soyunma odalarında veya koridorlarda kalıyordu. Kız eve döndüğünde, annesi ne kadar ağır dinsel baskı kursa en azından okul ergenlerinin gözünden uzaktaydı.
Dizi ise modernizasyonu çok doğru damardan yakalamış. Duş sahnesinin gizlice kameraya çekilmesi kızın adına hesabı açılması, dijital akran zorbalığının (cyberbullying) ne kadar aşağılık noktaya varabileceğini gösteriyor. Artık aşağılanma Carrie’nin yatak odasına, telefon ekranına kadar sızıyor.
Öte yandan, eski uyarlamalarda zorbalar baştan itibaren Carrie’ye takık düşmanken, burada başlangıçta araları iyiymiş gibi durup ilk fırsatta satmaları çok daha gerçekçi modern lise dinamiği yaratmış. A Flock of Seagulls’ın ikonik parçası “I Ran” başlayan ikinci bölüm gibi müzik seçimleri çekim kalitesi atmosferi görsel olarak destekliyor.
Hikayenin Derinleşmesi Yeni Detaylar Eklenmesi1976 yapımı filmde Margaret White, dış dünyadan tamamen kopuk, yobaz cahil dinsel fanatikti. Günümüzün internet bilgi çağında karakteri tamamen şekilde tutmak inandırıcılığı zedeleyebilirdi. Annenin versiyonda daha farklı profil çizmesi internet çağının gerçeklerine uydurulması sırıtmadığı gibi, evdeki psikolojik karabasan hissini korumayı başarmış.
Hikayenin 6. bölüme doğru okul eylemlerine, öğrenci protestolarına kitlesel tepkilere kadar büyümesi senaryoyu derinleştirmiş. Zorbalık sadece birkaç kötü ergenin işi olmaktan çıkıp, tüm okulun ortak ikiyüzlülüğüne dönüşüyor.
Carrie Summer. Howell Balo Sahnesi Palma FarkıGelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere… 1976 incelememde özellikle Palma’nın kovanın dökülme anındaki usta kurgusunu, zamanı uzatış tarzını gerilim ritmini övmüştüm. Neler olacağını bilseniz bile tırnaklarınızı kemirerek izlediğiniz sinema dersiydi sahne.
Dizideki balo sahnesi ise kötü olmasa usta yönetmenin sinematografik dokunuşları standart televizyon reji anlayışı arasındaki farkı net şekilde ortaya koyuyor. zamansal gerilimi Palma kadar zamana yayarak tırmandıramıyor. Yine zorba kızın başına gelen onca şeye rağmen “domuzluğuna” devam etmesi, karakterin kötülük boyutunu gözler önüne seriyor.
Final: Ne Şimdi?Dizi ilk 7 bölüm boyunca inşa ettiği bütün kaliteli atmosferi psikolojik gerilimi ne yazık ki finalde garip ton kaymasıyla harcıyor.
Balo katliamından kaçanların öldürülmesinden sonra anda pop müzik Eşliğinde hayali arkadaşla dans edilmesi, ardından hayali arkadaşın vurulması gibi absürt, sürreal hezeyanlı kapanış seçilmiş. Palma’nın efsanevi, travmatik suçluluk hissiyle dolu “mezardan çıkan el” finalinden sonra; dizinin ne hissettireceğine karar verememiş gibi duran tonu darmadağın finali tam anlamıyla düş kırıklığı yaratıyor.
Son SözPrime Video’nun Carrie dizisi; karakter inşası, dijital çağ zorbalığını ele alışı ilk bölümlerdeki sürükleyici temposuyla dikkate değer Ancak Palma’nın zamansız kurgu ustalığının atmosferik derinliğinin yanında, özellikle absürt finali yüzünden tam klasik olmaktan uzak kalıyor. Yine King külliyatına Carrie hikayesine modern mercekten bakmak isteyenler için şans verilebilecek kaliteli deneme.
