külliyehaberajansı' reklam sponsorlu içerikler açıkça belirtilmiştir. Bunun dışındaki hiçbir içerik ticari ortaklık sonucunda hazırlanmamıştır. Bkz: Editöryal Standartlar
Castlevania: Belmont's Curse İnceleme külliyehaberajansı sizin için inceledi! Editörlerimiz her oyun incelemesine saatlerce emek harcıyor bilmeniz gereken tüm detayları objektif şekilde ele alıyor. Nasıl yaptığımızı merak ediyorsanız inceleme politikamıza göz atabilirsiniz.Castlevania: Belmont’s Curse’ün PlayStation 5 inceleme kopyası, Konami tarafından külliyehaberajansı’ya gönderilmiştir.
Yıllar evvel beni rogue-lite türünün içerisine sokan Dead Cells, birden fazla platformda geçen onlarca saatin ardından benim için unutulmaz deneyim hâline gelmişti. Bugün ise yine Dead Cells’in geliştiricileri Evil Empire Motion Twin’in yeni oyunu Castlevania: Belmont’s Curse karşı karşıyayız. Tabii Dead Cells’in aksine meşhur Castlevania’nın adına yaraşır şekilde metroidvania deneyimin derinliklerine ineceğiz.
Castlevania severleri fazlasıyla tatmin edecek deneyimDoğrudan konuya girdim ama neyse. Castlevania evreniyle çok içli dışlı olmasam denk geldikçe oyunlarını oynadığım ek içeriklerini tüketmekten keyif aldığım seri olduğunu söyleyebilirim. Dolayısıyla Castlevania: Belmont’s Curse en başından yana fazlasıyla ilgimi çeken oyundu. Tabii işin içerisine Evil Empire Motion Twin girince beklentim biraz yükselmişti.
© Konami Digital EntertainmentAslında Konami iş birliğiyle çıkan Dead Cells: Return to Castlevania DLC’si birlikte ekip ufak sinyal vermiş ama biz anlamamışız. başarılı iş birliğinin sadece DLC kalmamasına sevindim doğrusu. Castlevania: Belmont’s Curse, Konami’nin ilk olarak 1989’ NES için piyasaya sürdüğü Castlevania III: Dracula’s Curse’ten tam 23 yıl sonrasını konu alıyor. Aslında ana temayı oyunun temel hikâyesini anlamak adına Castlevania’ya dair çok bilgi sahibi olmasanız olur ancak böyle deneyime evrene hakim şekilde atılmak Belmont’s Curse’ten alınan keyfi katlayacaktır diye düşünüyorum.
Sonuçta Castlevania, 30 yılı aşan yaşıyla çok köklü başarılı Şöyle bakınca sıfırdan tür inşa eden kaç oyun var ki zaten? Ben, Evil Empire Motion Twin’in sanat tasarımı konusunda harika iş çıkardığını Castlevania gotik atmosferini görsel açıdan harika yansıttığını düşünüyorum. Oynarken izlemeye doyamayacağınız birçok manzara mevcut.
© Konami Digital EntertainmentCastlevania: Belmont’s Curse’ün daha modern Castlevania yorumlaması olduğunu düşünecek olursak daha hızlı temposu akıcı oynanışı olduğunu söylemek gerekiyor. Zaten geliştirici ekibin konuda uzman olduğunu hepimiz biliyoruz. yüzden oynanış nezdinde konuşacak pek çok şey bulunuyor.
Castlevania: Belmont’s Curse, keyifli olduğu kadar acımasız deneyimÖncelikle inceleme içerisinde birçok kez Dead Cells’in ismini geçirmiş olmam sizleri yanıltmasın. Castlevania: Belmont’s Curse, geliştirici ekibin aşina olduğu rogue-lite türünden oyun değil. Tam anlamıyla metroidvania olmasının yanı sıra souls-like oyunlardan aşina olduğumuz birçok elementi içerisinde barındıran yapım. Dolayısıyla akıcı oynanışı ilgi çekici yapısının arkasında acımasız deneyim yatıyor. Oyunun benimsediği temelleri her ne kadar fazlasıyla sem sinirimi bozan oyuncu dostu olmadığını düşündüğüm noktaları yok değil. Tabii onlara değinmeden önce oynanışın detaylarına inmek isterim.
© Konami Digital Entertainment1499 yılının Orta Çağ Paris döneminde geçen Castlevania: Belmont’s Curse’ta Dracula’yı alt eden meşhur kahramanımız Trevor Belmont’ın, kızı Reso Belmont eşliğinde kaos dolu sokaklara adım atışını izlerken maceramız başlıyor. Ana karakterimiz Rose Belmont, fazlasıyla atik karakter olduğu için oyun içerisinde geliştikçe düşmanlarla olan karşılaşmalar çok daha hareketli geçmeye başlıyor. Türden aşina olduğumuz üzere oyuna başlarken kullanabileceğimiz alet edevat fazlasıyla sınırlıyken oyunda ilerledikçe açılan yeni ekipmanlar, silahlar yetenekler aracılığıyla tempo ciddi biçimde değişiyor.
Tüm bunların yanı sıra Rose, annesinin verdiği tarot kartları aracılığıyla yendiği seçili düşmanları hapsederek Arcana’ya dönüştürebiliyor. ‘’Boss’’ genellemesiyle tanıdığımız düşmanlar, karakterimize birçok yeteneğin yanı sıra büyü yeteneği kazandırabiliyor. Ayrıca bazı ‘’boss’’ların silahlarına bizzat erişebiliyorsunuz her silah, kendi oynanış stilini beraberinde getiriyor. Tabii oynanış stili dedim diye kafanızda çok kapsamlı şey canlanmasın.
© Konami Digital EntertainmentOyunda sabit temel oynanış stili var fazlasıyla tatmin edici seviyede. Biz serüvenimiz boyunca bulduğumuz yeni silahlar, ekipmanlar, büyüler yeteneklerle bunu kısmen kendi keyif aldığımız yöne doğru çekebiliyoruz. Örneğin kısa kılıç daha çevikken geri adım yeteneği varken, yumruk eldivenleri daha atik sürekli vurarak hasar artırmak üzerine kurulu aksiyon temeli sunabiliyor.
Yine silah seçimini oynanış stilinize göre tercih edebileceğiniz madalyon, yüzük gibi klasik bonus sunan giyilebilir eşyalar takip ediyor. Burada oynarken en çok tercih ettiğiniz dinamikler doğrultusunda karakterinizi güçlendirebiliyorsunuz. Ben mesela büyü yapmayı sevdiğim için ‘’spell’’ sonrasında kısa süreliğine vuruş hasarımı ciddi oranda artıran eşyayı favorim belirlemiştim. Her önemli dövüş esnasında büyü düz vuruş kombosuyla ciddi hasar çıkarabiliyordum.
© Konami Digital EntertainmentBence burada sunulan çeşitlilik genel olarak yeterli çünkü metroidvania oyunlarından aşina olduğumuz üzere keşif dinamikleri tür oyunlarda hayati önemde oluyor. İlk etapta oyun esnasında neredeyse hiçbir şeye erişimimiz olmadan masum masum etrafta gezsek oyunun sonlarında dahi ilk başta gezdiğimiz bölgelere dönmemiz daha önce erişemediğimiz keşif bölgelerini tamamlamamız gerekiyor. Gerekiyor deyince zorunlu gibi göründü ama tabii ki çok büyük çoğunluğu zorunluluk değil fakat oyunun tadı biraz burada çünkü elementler sizi oyun esnasında deneyiminizi ciddi oranda etkileyecek kadar güçlendiriyor. Castlevania: Belmont’s Curse, tahmin edeceğiniz üzere hiç oyuncunun elinden tutan oyun değil yüzden elde edebileceğiniz her karakter geliştirme ögesi sizin için büyük önem taşıyor. Hatta ben, oyundaki düşmanların epey acımasız olduğunu düşünüyorum bunu sadece ‘’boss’’ dediğimiz ana düşmanları kastederek belirtmiyorum. En dandik düşmandan en güçlüsüne kadar sizi her an gafil avlayabilecek yapıya sahipler oyun gerçekten zor
Mücadeleci oyunları türü çok seven birisi olarak zorluk dengesinin kısmen başarılı şekilde yakalandığını düşünsem modern zamanlarda oyuncu dostu olmayan yapıya sahip olduğunu es geçmemem gerekiyor. denli sürekli tetikte olmanız gereken en ufak hatanızda dahi ciddi anlamda cezalandırabildiğiniz yapımda kayıt noktaları keşif bölgelerine ‘’boss’’ dövüşü girişlerine fazlasıyla uzak kalabiliyor. yıllar evvel FromSoftware’in dahi neredeyse tamamen bıraktığı sürekli aynı yerlerden geçerek yürüme çilesini beraberinde getiriyor. Şahsen neden böyle tercihte bulunduklarını anlıyorum fakat günümüz alışkanlıkları nezdinde oyunun eğlence noktasını körelttiğini düşünüyorum.
© Konami Digital Entertainment‘’Boss’’ dövüşü girişleri demişken söylemeden geçemeyeceğim, Castlevania: Belmont’s Curse’taki büyük karşılaşmalar acayip keyifli olabiliyor. Örneğin Joan of Arc görmeyi hiç beklemediğim düşmandı gerçekten oyundaki tasarımına yaraşır epiklikte mücadele sundu. Zaten atmosfer tarafındaki başarı, animasyonların akıcılığı, birbirinden harika müzikler düşman tasarımları derken Castlevania: Belmont’s Curse bütünsel anlamda gerçekten çok iyi Fazlasıyla keyif aldığım deneyim olmasının yanı sıra sunduğu hikâye altyapısını dim. Aslında zorluk konusunda harika iş çıkaran oyun olsa bazı noktalarda acımasızlığı daha iyi yansıtmak uğruna abartıya kaçılması ‘’keyifli zorluk’’ dediğimiz etkene zarar vermiş. deneyimleri ‘’Default’’ biçimde tatmayı sevdiğim için farklı şeye yeltenmedim yüzden gözüme çok battı.
Ayrıca oyun esnasındaki keşif elementlerinin biraz daha çeşitli ödüllendirici olabileceğini düşünüyorum. Çünkü ben tarz oyunlarda hiç acele etmeden her noktayı keşfederek oynamaktan keyif alıyorum an erişemediğim her bölgeyi haritadan işaretliyorum ki zamanı gelince dönebileyim. konuda bölüm tasarımları nezdinde harika iş çıkarılmış olsa ödüllendirmeler daha iyi olabilirmiş. Bölüm tasarımları demişken oyundaki platform yapısı sürekli gelişen karakterimiz birlikte seviye atlıyor bölümlerde düşmanlarla savaşırken kendinizi adeta film sahnesindeymişcesine aksiyona girerken bulabiliyorsunuz. Bazı bölgeleri düşmanlarla etkileşime girerek açabileceğiniz noktalarda dahi ayarlamışlar. Mesela erişemediğiniz yüksek platforma, yarasanın hareketini tetikleyip yaklaştığınızda, yarasanın doğru pozisyonlanmasını bekleyip kamçınızla ona atılarak ulaşabiliyorsunuz tamamen kendiniz keşfetmeniz gereken unsur oluyor. tarz ayrıntıları seviyor.
© Konami Digital Entertainment Son sözlerCastlevania: Belmont’s Curse, inceleme esnasında belirttiğim ufak tefek eksik noktalarla yüzleşse genel anlamda fazlasıyla sevdiğim koltuğumdan her seferinde tatmin biçimde ayrılmama vesile. Evil Empire Motion Twin’in doğrudan türdeki ilk oyunu olmasına karşın harika iş çıkardıklarını düşünüyorum. Eğer seri ilginizi çekiyorsa veya türe aşinaysanız şans verebilirsiniz.
İçindekiler Göster- Castlevania severleri fazlasıyla tatmin edecek deneyim
- Castlevania: Belmont’s Curse, keyifli olduğu kadar acımasız deneyim
- Son sözler
Daha Fazla külliyehaberajansı
Oyun İncelemeleri Valor Mortis İnceleme Oyun İncelemeleri Forever Ago İnceleme Oyun İncelemeleri Truckful İnceleme Oyun İncelemeleri Elta: Defy All Gods Ön İnceleme Oyun İncelemeleri Dog in the Machine İnceleme
